Szyfr cezara - szyfrowanie - online

Do czego to komu dzisiaj

Szyfr Cezara to przesunięcie każdej litery o stałą liczbę miejsc w alfabecie. Przy przesunięciu o trzy A robi się D, B robi się E i tak do końca. Nazwa wzięła się stąd, że korzystał z niego Juliusz Cezar w korespondencji wojskowej, i to mówi wszystko o jego wieku.

Do ochrony czegokolwiek to się nie nadaje. Możliwych przesunięć jest dwadzieścia pięć, więc złamanie tego to kwestia sprawdzenia dwudziestu pięciu wariantów — komputer robi to szybciej, niż zdążysz wpisać tekst. Jeżeli masz coś naprawdę ukryć, potrzebujesz szyfrowania z prawdziwego zdarzenia, choćby PGP.

Praktyczne zastosowania, które widuję:

• Zadania ze szkoły i studiów. Szyfr Cezara jest pierwszym przykładem na każdym kursie kryptografii, bo pokazuje ideę klucza na czymś, co da się policzyć w pamięci.
• ROT13. To ten sam mechanizm z przesunięciem o trzynaście. Do dziś używa się go na forach i w komentarzach do zasłaniania rozwiązań zagadek i zakończeń filmów — nie po to, żeby nikt nie przeczytał, tylko żeby nie przeczytał przypadkiem.
• Zabawy z dziećmi. Wiadomość, którą trzeba rozszyfrować kartką i długopisem, działa lepiej niż niejedna gra planszowa.
• Test własnego kodu. Kiedy piszę cokolwiek, co przetwarza tekst znak po znaku, Cezar jest wygodnym przypadkiem testowym — wynik da się sprawdzić ręcznie.

Uwaga praktyczna: to narzędzie przesuwa tylko litery alfabetu łacińskiego. Polskie znaki, cyfry, spacje i interpunkcja zostają bez zmian, więc po zaszyfrowaniu wciąż widać, gdzie kończą się wyrazy. To kolejny powód, dla którego nie jest to żadne zabezpieczenie — ale dzięki temu tekst da się odszyfrować z powrotem bez niespodzianek.

Kod źródłowy tego algorytmu w PHP opisałem osobno: szyfrowanie i deszyfracja.