Opis
Monografia stanowi kompleksowe opracowanie dotyczące tzw. usług nielinearnych, czyli nowych form oferowania audycji audiowizualnych traktowanych jako konkurencyjne w stosunku do telewizji. Autorka przedstawia krytyczną analizę ram prawa Unii Europejskiej odnoszących się do świadczenia audiowizualnych usług medialnych na żądanie, pod kątem realizacji celów jednolitego rynku oraz wpływu na kształtowanie regulacji medialnych w państwach członkowskich. Obok prezentacji aktualnego stanu prawnego i zestawienia wymogów prawa unijnego z rozwiązaniami przyjmowanymi w państwach członkowskich, liczne uwagi poświęcono ocenie przyjętej prawie przed dekadą regulacji i propozycjom jej zmian. Adresaci: Publikacja będzie cennym źródłem informacji zarówno dla pracowników administracji i prawników praktyków zajmujących się prawem gospodarczym Unii Europejskiej, prawem mediów oraz prawem nowych technologii, jak i dla pracowników naukowych oraz studentów prawa, europeistyki, dziennikarstwa i nauk o mediach. Spis treściWykaz skrótów | str. 13 Wstęp | str. 19 Rozdział I Ramy prawne jednolitego rynku audiowizualnych usług medialnych | str. 23 1. Swoboda przepływu usług medialnych w prawie Unii Europejskiej | str. 23 2. Rozwój technik przekazu audiowizualnego | str. 30 2.1. Przekaz cyfrowy a usługi "nowych mediów" | str. 30 2.2. Przekaz interaktywny i internetowy | str. 34 2.3. Udostępnianie audycji audiowizualnych na żądanie | str. 41 3. Dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych (2010/13/UE) | str. 45 3.1. Od dyrektywy o telewizji bez granic do dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych | str. 45 3.2. Koordynacja i harmonizacja w dyrektywie AUM | str. 54 4. Założenia regulacji audiowizualnych usług medialnych w świetle konwergencji | str. 56 4.1. Zasada neutralności technologicznej | str. 56 4.2. Podział na usługi linearne i nielinearne w świetle założeń o technologicznej neutralności | str. 59 4.3. Samoregulacja i współregulacja | str. 64 5. Dyrektywa AUM a założenia audiowizualnej polityki medialnej | str. 74 5.1. Pluralizm mediów i różnorodność kulturowa | str. 77 5.2. Ochrona porządku publicznego i małoletnich | str. 82 5.3. Ochrona konsumenta | str. 86 Rozdział II Pojęcie audiowizualnych usług medialnych | str. 94 1. Audiowizualne usługi medialne a środki masowego przekazu | str. 94 2. Definicja audiowizualnej usługi medialnej | str. 97 2.1. Usługa w rozumieniu traktatowym a pojęcie audiowizualnej usługi medialnej | str. 100 2.1.1. Działalność zasadniczo niekomercyjna | str. 100 2.1.2. Działalność niestanowiąca konkurencji dla rozpowszechniania telewizyjnego | str. 102 2.2. Przekaz publiczny w sieciach łączności elektronicznej | str. 107 2.2.1. Dostarczanie audycji ogółowi odbiorców a przekaz do powszechnego odbioru | str. 107 2.2.2. Przekaz w sieciach łączności elektronicznej | str. 109 2.3. Przesłanka podstawowego celu usługi | str. 111 2.4. Odpowiedzialność redakcyjna dostawcy usług medialnych jako przesłanka uznania za audiowizualną usługę medialną | str. 116 3. Pojęcie audiowizualnych usług medialnych na żądanie | str. 118 3.1. Pojęcie audycji | str. 119 3.1.1. Przesłanki uznania za audycję | str. 119 3.1.2. Kryterium porównywalności audycji | str. 122 3.2. Udostępnianie audycji na podstawie katalogu | str. 129 4. Kryteria uznania za nielinearne audiowizualne usługi medialne - podsumowanie | str. 135 Rozdział III Zasada państwa pochodzenia | str. 144 1. Zasada wzajemnego uznania i zasada państwa pochodzenia jako fundament jednolitego rynku | str. 144 2. Zasada państwa pochodzenia w prawie wtórnym | str. 151 2.1. Zasada państwa pochodzenia w dyrektywie AUM - uwagi ogólne | str. 156 2.2. Zasada państwa pochodzenia w dyrektywie o handlu elektronicznym | str. 160 2.3. Zasada państwa pochodzenia w odniesieniu do audiowizualnych usług medialnych na żądanie | str. 163 2.3.1. Zakres zastosowania zasady państwa pochodzenia a pojęcie koordynowanej dziedziny | str. 165 2.3.2. Odstąpienie od stosowania zasady państwa pochodzenia | str. 170 3. Kontrola państwa pochodzenia nad świadczącym audiowizualne usługi medialne na żądanie | str. 176 3.1. Świadczący audiowizualną usługę medialną jako podmiot zobowiązany do realizacji obowiązków wynikających z dyrektywy AUM | str. 176 3.2. Kontrola nad świadczącym powiązane treściowo usługi linearne i nielinearne | str. 180 3.3. Świadczący audiowizualne usługi medialne jako podmiot ponoszący odpowiedzialność redakcyjną | str. 184 3.3.1. Przesłanka odpowiedzialności redakcyjnej | str. 186 3.3.2. Odpowiedzialność redakcyjna jako sprawowanie faktycznej kontroli nad treścią audiowizualnej usługi medialnej | str. 189 3.4. Określenie jurysdykcji państwa członkowskiego | str. 199 4. Relacja przepisów dyrektywy AUM do przepisów dyrektywy o handlu elektronicznym w odniesieniu do usług na żądanie | str. 206 5. Zasada państwa pochodzenia - podsumowanie | str. 210 Rozdział IV Wymogi minimalne w zakresie ochrony porządku publicznego | str. 214 1. Zakaz nawoływania do nienawiści | str. 214 1.1. Nien