Opis
Publikacja dotyczy problematyki sądowej zgody na leczenie człowieka w sytuacji, w której pacjent nie jest w stanie świadomie wyrazić woli w zakresie udzielenia świadczeń zdrowotnych, a decyzję, wobec braku regulacji dających prawo do ustanowienia pełnomocnika medycznego bądź wyrażenia woli co do leczenia na przyszłość, musi podjąć sąd opiekuńczy. Szczególnej analizie poddano istniejące już przepisy prawa medycznego i procesowego, wskazując na istotne luki w przepisach i wynikające z nich problemy orzecznicze, jakie dominują w praktyce sądów orzekających w przedmiocie zastępczej zgody na leczenie człowieka. Opracowanie zawiera szerokie rozważania teoretyczne na temat zgody na leczenie, prezentuje bogate orzecznictwo sądów krajowych i trybunałów międzynarodowych, przybliża problematykę sądowej zgody na leczenie w państwach obcych, prezentuje wyniki badań empirycznych, dotyczących postępowań sądowych w przedmiocie zgody na leczenie, a nadto zawiera krytyczną analizę przepisów, regulujących zgodę zastępczą na leczenie. Finalnie w monografii zaproponowano rozwiązania de lege ferenda, w zakresie zmiany ustaw prawa medycznego, które umożliwią sprawne i oparte na solidnych podstawy prawne orzekanie w przedmiocie zastępczej zgody na leczenie człowieka. Szczegółowo omówiono w niej poniższe zagadnienia: zgoda pacjenta jako warunek podjęcia leczenia; rola sądu w procesie leczenia człowieka; ocena rozwiązań systemowych dotyczących sądowej zgody na leczenie ogólne; problemy orzecznicze w zakresie sądowej zgody na leczenie człowieka w świetle badań aktowych i ankietowych, postulaty de lege ferenda.