Opis
Pierwsza nagroda w konkursie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na najlepszą pracę doktorską w Polsce poświęconą ochronie konkurencji Monografia jest kompleksowym omówieniem jednego z najważniejszych celów systemu antymonopolowego Unii Europejskiej – jednolitości stosowania unijnego prawa konkurencji. Publikacja uwzględnia zmiany proceduralne oraz ustrojowe objęte projektem tzw. dyrektywy efektywnościowej i dokumentami poprzedzającymi przedstawienie projektu. W opracowaniu autor omówił m.in.: publicznoprawny i prywatnoprawny filar wdrażania unijnych reguł konkurencji, a także normy materialnoprawne, proceduralne oraz ustrojowe, zagrożenia wynikające z rozbieżnego orzecznictwa organów i sądów krajowych oraz rozstrzygnięć w obrębie Unii, przyczyny odmiennych warunków egzekwowania unijnego prawa konkurencji, a tym samym różnych uwarunkowań prowadzenia działalności gospodarczej. Adresaci: Publikacja będzie szczególnie cenna dla prawników pracujących w kancelariach, sędziów, pracowników administracji i ekonomistów. Zainteresuje także pracowników naukowych, którzy chcą poszerzyć wiedzę dotyczącą unijnego prawa konkurencji. Spis treściWykaz skrótów | str. 13 Przedmowa | str. 15 Rozdział 1 Prawo konkurencji Unii Europejskiej a jednolitość jego stosowania | str. 19 1.1. Wprowadzenie | str. 19 1.2. Zakres i założenia pracy | str. 23 1.3. Uzasadnienie wyboru tematu monografii | str. 30 1.4. Cele i metody badawcze oraz wskazanie hipotez badawczych | str. 32 1.5. Trudności badawcze | str. 38 1.6. Podsumowanie | str. 39 Rozdział 2 Jednolitość – próba definicji | str. 41 2.1. Zgodność, spójność, jednolitość a skuteczność | str. 41 2.2. Wnioski | str. 54 Rozdział 3 Jednolitość w zmodernizowanym prawie konkurencji Unii Europejskiej | str. 59 3.1. Uwagi wprowadzające | str. 59 3.2. Jednolitość stosowania prawa konkurencji Unii Europejskiej po wejściu w życie rozporządzenia nr 1/2003 | str. 62 3.3. Przeniesienie ciężaru wykonywania unijnego prawa antymonopolowego na organy krajowe | str. 66 3.4. Pozycja krajowego organu konkurencji w świetle art. 35 rozporządzenia nr 1/2003 jako przyczynek do dyskusji o zasadzie jednolitości oraz zasadzie skuteczności | str. 68 3.5. Ekonomizacja prawa antymonopolowego a jego jednolite stosowanie | str. 71 3.6. Reguły podziału zadań oraz kompetencji pomiędzy Komisję a organy krajowe | str. 77 3.6.1. Przesłanka wpływu na handel a granice stosowania prawa unijnego | str. 79 3.6.2. Kryteria przydzielania spraw o wymiarze unijnym Komisji i organom krajowym | str. 88 3.6.3. Równoległe stosowanie krajowych i unijnych norm antymonopolowych w kontekście reguły konwergencji | str. 92 3.7. Podstawowe zagrożenia niejednolitością przy publicznoprawnym wdrażaniu reguł konkurencji Unii Europejskiej | str. 98 3.7.1. Brak mechanizmów weryfikacyjnych niespełnienia przesłanki wpływu na handel | str. 98 3.7.2. Kontrola sądowa na poziomie krajowym a zasada jednolitości | str. 101 3.7.3. Wiele organów, wiele rozstrzygnięć, wiele zagrożeń | str. 103 3.7.4. Decyzje zobowiązujące a decyzje stwierdzające naruszenia | str. 115 3.7.5. Aspekty proceduralne oraz instytucjonalne wpływające na jednolitość i skuteczność działalności organów konkurencji Państw Członkowskich | str. 119 3.8. Rola Komisji Europejskiej w zapewnianiu jednolitości | str. 122 3.8.1. Komisja Europejska jako strażniczka Traktatów | str. 122 3.8.2. Mechanizmy współpracy Komisji i krajowych organów antymonopolowych | str. 126 3.8.3. Współpraca z sądami krajowymi | str. 131 3.8.4. Decyzje Komisji jako probierz dla jednolitego stosowania prawa | str. 135 3.8.5. Mechanizmy ograniczania liczby postępowań antymonopolowych | str. 139 3.8.6. Decyzje negatywne i ich wpływ na jednolitość | str. 144 3.9. Rola Europejskiej Sieci Konkurencji | str. 146 3.9.1. Umiejscowienie Sieci w modelu antytrustowym a alokacja spraw | str. 146 3.9.2. Rosnąca rola Europejskiej Sieci Konkurencji | str. 151 3.9.3. Wymiana informacji jako instrument zapewniający jednolitość oraz skuteczność | str. 154 3.9.4. Akty przyjmowane w ramach Sieci | str. 158 3.10. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w służbie jednolitego stosowania unijnego prawa konkurencji | str. 161 3.10.1. Rola Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zapewnianiu jednolitości in genere | str. 162 3.10.2. Rola Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zapewnianiu jednolitości ad casum | str. 164 3.11. Wnioski | str. 167 Rozdział 4 Prywatnoprawne a jednolite wdrażanie reguł konkurencji | str. 171 4.1. Private enforcement – jednolitość przed harmonizacją | str. 173 4.2. Dyrektywa jako instrument ujednolicający | str. 180 4.2.1. Harmonizacja przepisów prawa materialnego | str. 182 4.2.2. Prejudykat – skuteczność, komplementarność, jednolitość | str. 187 4.2.3. Ekonomiczne aspekty postępowań cywilnych | str. 189 4.3. Dążenie do spójności | str. 193 4.3.1. Spójność w cywilnym paradygmacie systemu antymonopolowego | str. 194 4.3.1.1. Przekazywanie Komisji wyroków sądów krajowych | str. 195 4.3.1.2