Opis
Juliusz Słowacki, Wiersze Wstęp i opracowanie Jacek Brzozowski i Zbigniew Przychodniak Przygotowana przez Jacka Brzozowskiego i Zbigniewa Przychodniaka edycja zawiera wszystkie drobne utwory poetyckie Juliusza Słowackiego. Czytelnik znajdzie tu między innymi ody i sonety, fragmenty i ułomki liryczne, listy poetyckie i wpisy do sztambuchów, naśladowania dzieł obcych oraz refleksje z podróży. Edytorzy proponują lekturę wierszy w ścisłym związku z kolejnymi etapami życia Słowackiego. Tylko w taki bowiem sposób uchwycić można biografię liryczną poety, która – jak piszą Brzozowski i Przychodniak – układa się w niezaplanowaną, żywiołowo narastającą opowieść o duchowych przygodach osobowości wybitnej, niezwykłej, przeżywającej najgłębiej zarówno doświadczenia wspólne, jak i dramaty własnego serca. Słowacki należy do romantyków o pół pokolenia „spóźnionego” wobec głównej fali literatury romantycznej; problem „późnego przyjścia” i dominacji Mickiewiczowskiego paradygmatu długo będzie prześladował autora Beniowskiego, wyzwalając reakcje obronne, poszukiwanie własnego języka i środków ekspresji. Stąd zapewne swoiście „książkowy”, erudycyjny charakter początkowych enuncjacji lirycznych, wielość odniesień literackich do poezji angielskiej i francuskiej. […] Później, w latach trzydziestych i czterdziestych, duch poszukiwań i eksperymentu przyniesie odkrycia oryginalne i nadzwyczajne. Ze Wstępu Jacka Brzozowskiego i Zbigniewa Przychodniaka Juliusz Słowacki (1809–1849) – wybitny polski poeta romantyczny, dramaturg, filozof. Uznany za jednego z trzech Wieszczów Narodowych – obok Mickiewicza i Krasińskiego. Autor takich arcydzieł literatury polskiej jak Kordian (1834), Balladyna (1839) czy Beniowski (1841). Urodził się w Krzemieńcu. Jego ojciec, Euzebiusz, był literatem, tłumaczem i badaczem literatury. Po śmierci Euzebiusza matka Słowackiego, Salomea, poślubiła Augusta Bécu, chirurga i wykładowcę na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim. Poeta młodość spędził w Wilnie. Ukończywszy studia prawnicze, wyjechał do Warszawy, gdzie odbywał bezpłatne aplikacje w urzędach. Po wybuchu powstania listopadowego podjął pracę w Biurze Dyplomatycznym księcia Adama Czartoryskiego i opuścił kraj. Liczne podróże Słowackiego znalazły odzwierciedlenie w jego twórczości. Na krótko związał się z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. W 1848 roku wyruszył do Wielkopolski, by wziąć udział w powstaniu, ale uniemożliwiła mu to nasilająca się gruźlica. Zmarł w 1849 roku w Paryżu, a jego ciało złożono na Cmentarzu Montmartre. W 1927 roku prochy Słowackiego sprowadzono do kraju i złożono w Krypcie Wieszczów Narodowych w Katedrze na Wawelu. Jacek Brzozowski (1951) – profesor nauk humanistycznych, badacz twórczości poetów romantycznych i współczesnych. Wykładowca na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Opublikował m.in. Muzy w poezji polskiej. Dzieje toposu do przełomu romantycznego (1984) i Odczytywanie romantyków. Szkice i notatki o Mickiewiczu, Malczewskim i Słowackim (2002). Członek Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza. Zbigniew Przychodniak (1954) – profesor nauk humanistycznych, wykładowca Instytutu Filologii Polskiej UAM w Poznaniu. Badacz dziewiętnastowiecznej krytyki literackiej i teatralnej oraz publicystyki Wielkiej Emigracji. Autor książek U progu romantyzmu. Przemiany warszawskiej krytyki teatralnej w latach 1815–1825 (1991), Walka o rząd dusz. Studia o literaturze i polityce Wielkiej Emigracji (2001) oraz Wierzenickie niedyskrecje. Nieznany list Zygmunta Krasińskiego do Augusta Cieszkowskiego (2006). Spis treściWstęp Nota wydawnicza Bibliografia (wybór) Spis skrótów Wiersze Wilno i Krzemieniec (luty 1825 – styczeń 1829) Elegia. Tłomaczenie z Lamartina Księżyc Melodia przez Tomasza Moora. Pożegnanie Melodia Moora Melodia 1 Melodia 2 Dumka ukraińska Nowy Rok Sonet Wiersz w sztambuchu Ludwika Szpitznagla wyjeżdżającego do Egiptu Sonet I Sonet II Sonet III Sonet IV W Warszawie (luty 1829 – marzec 1831) Strofa Spensera Piosnka dziewczyny kozackiej (z romansu historycznego) Hymn („Bogarodzica! Dziewico...”) Oda do wolności Kulik Pieśń legionu litewskiego Wrocław – Drezno – Londyn – Paryż (marzec 1831 – grudzień 1832) Nie wiadomo co, czyli Romantyczność. Epilog do Ballad Do Michała Rola Skibickiego, podpułkownika wojsk Rzeczypospolitej Kolumbijskiej, poświęcając mu powieści wschodnie Mnicha i Araba Paryż Duma o Wacławie Rzewuskim W Szwajcarii (grudzień 1832 – luty 1836) Tam byli, kędy śnieżnych gór błyszczą korony... [W sztambuchu Marii Wodzińskiej] Przeklęstwo. Do *** Rozłączenie Stokrótki Chmury Ostatnie wspomnienie. Do Laury Rzym – Neapol – podróż na Wschód – Florencja (luty 1836 – grudzień 1838) Rzym Sumnienie W imionniku Pani B[aronowej] R. Hymn („Smutno mi, Boże...”) Wielmożny Panie... [Do Zenona Brzozowskiego] Z listu do księgarza O Gibelinie, laurowy upiorze... Ułamki [Listy poetyckie z Egiptu] Do Teofila J[anuszewskiego] Piramidy Na szczycie piramid List do Aleksandra H. (pisany na łódce nilowej) Z Nilu – do Pieśń na Ni