Opis
Szokująca gra słów i zaskakujące metafory. Język wypowiada wojnę banałowi i wygrywa tę bitwę. Niezwykły kunszt kompozycyjny i mistrzowskie panowanie nad całością. Ta poetycka opowieść z początku XXI wieku mieni się kalejdoskopem obrazów, scalając w jedno chaos i rozproszenie współczesnej cywilizacji. Czytelnik może mieć wrażenie, że bierze udział w niepowtarzalnej grze znaczeń. Zmienność obrazów jest odpowiedzią, w jakim kierunku zmierza komunikacja. Gest poetycki nie jest markowany, wręcz odwrotnie – zagrany na szerokim oddechu, wybrzmiewa długo po lekturze tych wierszy. Tak wiele dzieje się w tej poezji. Nie ma w niej taryfy ulgowej. Autor dotyka tego, co boli i niepokoi, jest przy tym wyrafinowany i wymagający. Inteligencja poetycka staje się wyczulona na każdy niuans świata. Prowadzi do obszarów wyobraźni nieujarzmionej i wolnej. Czytając te wiersze, wiemy, dlaczego poezja powinna być nieprzewidywalna, bo w tym jest jej siła. Słowo słowu się dziwi. Poeta zaskakuje i tym zaskakiwaniem zachwyca. Ewa Sonnenberg Spis treścina umrzyka skrzyni nie śniłem nie śniłem (2) nie śniłem (3) mam pięćdziesiąt dolarów i wszystkiego dość odkurzone posprzątane pozamiatane pozbierane ballada o jakubie (2) rokitnik summertime sadness toyota carolla ziemia jest blisko wszyscy jesteśmy włóczęgami na pachtę znów czerwony deszcz pięć tygodni makao kozi ser wehikuł arkadiusz kiedy psy dywersja. akcja wilga rozwój mydło w płynie grapefruit z zieloną miętą akordeon / smith piki i karo piki i lina the head on the door radiohead paweł leszoski idzie przez most do kina u drzwi u drzwi czyszczę spluwę (marlboro boy) soulsavers ballada o czarnym szymonie. remake piosenka dla kuby osińskiego czółno pana mieczysława znowu we śnie myję podłogi cała się trzęsę syrop z mlecza z innej beczki. blues miód rzepakowy