Opis
Niekiedy w związku partnerskim bądź w relacji rodzinnej, możemy usłyszeć podobne słowa, jak: „Jeśli zrobisz tak jak chcę to pokocham Cię” lub „to może Cię będę kochać nadal” lub „Jeśli zachowasz się kulturalnie podczas czasu separacji i rozwodu, to może zostaniemy nadal przyjaciółmi”, albo „Udowodnij mi, że mnie kochasz”. W takiej relacji wciąż jedna osoba ma ciągłe żądania, roszczenia a druga stara się spełniać jej zachcianki, kaprysy i fanaberie. Dlaczego? Bo jej bardziej zależy na ich związku?
Czym jest czysta, bezwarunkowa miłość, a czym miłość zaborcza?
Kiedy mamy do czynienia z prawdziwą, krystaliczną miłością obdarowywania drugiej osoby, jej obecnością, wysłuchaniem, bliskością i dawaniem siebie, nie oczekując nic w zamian?
Czy druga strona, jako odbiorca, powinna tylko brać?
Czy to będzie „zdrowy” związek czy patologiczny?
Czy w bezwarunkowej miłości powinno nastąpić „sprzężenie zwrotne” i druga strona, jako odbiorca „cudownych prezentów” okazywania miłości, w ramach wdzięczności za te dary, powinna również odwzajemniać to uczucie w podobny sposób, obdarowując dawcę najlepiej jak potrafi tym, co ma najlepszego?