Opis
Krzysztof Kranicki dokonuje oglądu poezji księdza Janusza Stanisława Pasierba z innej perspektywy, niż czynią to w swoich monografiach badacze twórczości tego wybitnego uczonego humanisty i zarazem poety. Autor niniejszej publikacji skoncentrował się na jednym wybranym zagadnieniu, mianowicie na rozumieniu sacrum w twórczości Pasierba, i dokonał wszechstronnej interpretacji sposobów przejawiania się relacji człowieka z Bogiem w wybranych utworach poety. Jako podstawę badawczą zastosował Kranicki metodę ikonologiczną, docierając do istotnych sensów utworów poprzez kolejne trzy ich lektury. Sądzę, że warto czytelniczo prześledzić zawarte w książce Krzysztofa Kranickiego interesujące propozycje interpretacyjne i wnioski wyprowadzane z kolejnych dociekań analitycznych autora. prof. dr hab. Jolanta Kowalewska-Dąbrowska Spis treściPrzedsłowie 15 Sacrum – próba definicji 15 Badania nad sacrum w literaturze 22 Rozdział I. „Czy słowo jest tu ciągle kamieniem?”. Sacrum w poezji Janusza S. Pasierba – propozycja metodologii 29 Rozdział II. „Sądzisz że kołysanka z Betlejem to cała Ewangelia”. Sacrum biblijne i egzystencjalna lektura Pisma świętego 42 Rozdział III. „Widzę tyle/tylko ciebie nie widzę”. Próba analizy wybranych wierszy metodą ikonologiczną (lektura druga i lektura trzecia) 60 widzenie 61 obejmowanie 66 nim to się stanie 68 dom 70 Turyn 72 zaorane wzgórze 73 gdyby 74 Wnioski interpretacyjne 76 Rozdział IV. „Ziemio która rodzi niebo”. Od natury do kultury 77 Patrzenie Boga – patrzenie człowieka 77 Podsumowanie – analiza wiersza *** (nocą kiedy oglądam obraz) 91 Rozdział V. „Rana to usta”. Dialog jako narzędzie komunikacji z sacrum osobowym 96 Ciało jako przestrzeń dialogu 97 Rola rany w komunikacji człowieka z sacrum osobowym 99 Oblicza dialogu 104 Rozdział VI. „Wiem że jesteś”. Bóg Jezusa Chrystusa jako sacrum osobowe – próba interpretacji wiersza Wierzę 111 Tytuł – „Wierzę” 112 Słowo-miecz 113 Prawdziwe Ciało i Krew 115 Królestwo jak ziarno 116 Światło 117 Droga 118 Życie 119 Wnioski interpretacyjne 120 Rozdział VII. „Sprawdzać pieczęcie po trzech dniach na grobie”. Glosa o zmartwychwstaniu 122 Rozdział VIII. „Dokąd od ciebie uciekam/tam jesteś/czekasz”. Ojcostwo czytane przez synostwo 126 syn marnotrawny [I] 126 syn marnotrawny [II] 127 Przypowieść o ojcu 128 Szukanie Adama 130 Podsumowanie 131 Rozdział IX. „Pisał płomieniem na wietrze”. Przyczynki do interpretacji wiersza przez ogień 132 Biblijnie 133 Teologicznie, tu: soterycznie 134 Epistemologicznie 135 Eschatologicznie 136 Nie koniec, ale popiół 137 Rozdział X. „Jestem Twoim skrzyżowaniem dróg”. Linia życia Janusza S. Pasierba jako geneza obecności sacrum w jego poezji 139 Od narodzin do przyjęcia święceń kapłańskich 140 Działalność naukowa i duszpasterska 142 Skrótowa prezentacja dorobku poetyckiego 148 Nieustannie trwa w pamięci 156 Rozdział XI. „Obracam rozżarzony węgiel”. Sacrum piszące i sacrum pisane 160 Bóg pisze poezję 160 Literatura piękna miejscem teologicznym? 167 Od sacrum do Boga 171 Rozdział XII. „Nie żyję na własną rękę”. Od kerygmatu do świadectwa 178 Rozdział XIII. Oblicza poezji Janusza S. Pasierba 192 W kręgu metafizyki 194 Poezja religijna 195 Poezja kapłańska 198 Poezja kultury 203 Poetycka ikona pasji 205 Poezja wiary tragicznej czy poezja wiary dramatycznej? 207 Poezja doświadczania sacrum 211 Posłowie 214 Katedra żyjąca. Tryptyk poetycki 214 Część I – Wstępowanie 216 Część II – Wnętrze serca 219 Część III – Misterium obecności 222 Epilog226 Bibliografia 227 Streszczenie 244