Opis
Niniejsza rozprawa stanowi polskojęzyczną, porównawczą interpretację wybranych powieści wydanych po 1989 roku w Hiszpanii i Polsce. Opiera się na przekroju problemowym i strukturalnym tekstów pięciu prozaików z dwóch odmiennych kręgów kulturowych, nie zaś – co najczęściej spotyka się w przypadku dwubiegunowych analiz literaturoznawczych – na kwestiach translatorycznych czy receptywnych. Rozważania interpretacyjno-porównawcze poprzedzone są refleksją na temat statusu komparatystyki jako dziedziny współczesnych badań literaturo- i kulturoznawczych, ze szczególnym uwzględnieniem teorii amerykańskich, hiszpańskich, polskich i niemieckich. Wybór utworów do powieściowych konfrontacji – choć subiektywny – pozwala czytelnikowi dostrzec tendencje rozwojowe w prozie hiszpańskiej i polskiej. Książka skierowana jest do literaturoznawców, kulturoznawców, studentów filologii oraz wszystkich zainteresowanych najnowszą literaturą hiszpańską i polską, a także komparatystyką literacką – zarówno w ujęciu teoretycznym, jak i interpretacyjno-porównawczym. Spis treściSpis treści Literaturoznawcze badania komparatystyczne w obszarze polsko-hiszpańskim. Wprowadzenie / 7 Rozdział I Dyscyplina in statu nascendi (nieustannie). „Niepewny” status komparatystyki / 29 Rozdział II Wyzwanie rzucone przeszłości i tradycji. Paryż nigdy nie ma końca Enrique Vili-Matasa w kontekście Castorpa Pawła Huellego / 45 Rozdział III Wyzwanie rzucone sztuce. Jeździec polski Antonia Munoza Moliny w kontekście Ostatniej wieczerzy Pawła Huellego / 77 Rozdział IV Wyzwanie rzucone światu (kultury). Quemar las naves Alejandra Cuevasa w kontekście Gestów Ignacego Karpowicza / 103 Rozdział V Gra odbić. Polska i Hiszpania jako ogniwa jednego łańcucha kulturowego / 135 Bibliografia / 151 Notka bibliograficzna / 171 Indeks osobowy / 173 Summary / 179 Resumen / 183