Opis
Tom zbiorowy Komizm i tragizm w literaturze romantyzmu jest refleksją na temat funkcjonowania w epoce romantyzmu ujętych w tytule kategorii estetycznych. Każdy z zawartych w tomie artykułów porusza wspomnianą problematykę w odmienny sposób, co sprawia, że całość tomu ma charakter przekrojowy i pozwala spojrzeć na zagadnienie z różnych perspektyw. Niewątpliwym walorem książki jest fakt, iż autorzy tekstów poddają interpretacji dzieła oraz kwestie, które do tej pory nie doczekały się wnikliwego opracowania badawczego (jak np. twórczość literacka Aleksandra Grozy czy komiczne i tragiczne aspekty terminu auto-da-fé). Spis treściSpis treści Wstęp / 7 Marek Piechota: Tragiczne i komiczne konteksty terminu Świętej Inkwizycji w polskim romantyzmie. Jeszcze o Auto-da-fé. Komedii w jednym akcie i jednej scenie Cypriana Norwida / 11 Ewelina Giżka: Komizm Pamiątek Soplicy Henryka Rzewuskiego / 34 Maria Janoszka: Pan Jowialski w świecie luster. O powtórzeniu jako zasadzie konstrukcyjnej komedii Aleksandra Fredry / 56 Anna Szumiec: Rola symboli w kształtowaniu komizmu i tragizmu w opowiadaniu Aleksandra Grozy Biała róża Pinettiego / 70 Marta Kalarus: „Bo na tym świecie Śmierć wszystko zmiecie…”. Tragiczny wymiar maskarad w wybranych utworach literatury romantyzmu / 79 Julian Strzałkowski: Motyw mesmeryzmu w literaturze romantycznej / 92 Oskar Kalarus: Alchemia pod znakiem Saturna. Tragizm i melancholia w Sędziwoju Józefa Bohdana Dziekońskiego / 103 Joanna Sapa: Alina kontra Balladyna. Tragizm antybaśni ukrytej za baśniową scenerią dramatu Juliusza Słowackiego / 113 Indeks osobowy / 133