Opis
III Kobieca Olimpiada Szachowa - Oberhausen 1966
Po raz trzeci czołowe szachistki świata spotkały się, aby walczyć o tytuł drużynowego mistrza świata w kategorii kobiet. Tym razem organizacji Olimpiady podjęła się Federacja Szachowa Niemieckiej Republiki Federalnej, a na miejsce rozgrywek wybrano liczące wówczas 160 tysięcy mieszkańców miasto Oberhausen leżące w zagłębiu Ruhry.
Na starcie stanęło jeszcze mniej zespołów niż w Splicie, bo tylko 14, ale nie zabrakło ani jednej reprezentacji liczącej się w świecie. Tym bardziej, że po przerwie zagrały szachistki Anglii i Czechosłowacji. Zdecydowanymi faworytkami były: ZSRR (Gaprindaszwili, Kozłowska i Zatułowska), Rumunia (Nicolau, Polihroniade i Perevoznić), Jugosławia (Lazarević, Nedeljković i Jovanović) oraz NRD (Keller-Herrmann, Nowarra i Just). Zespół polski, pod opieką ponownie Stefana Witkowskiego, wystąpił w składzie: Krystyna Radzikowska, Mirosława Litmanowicz i Danuta Samolewicz.
W Oberhausen zagrało, co prawda tylko 14 drużyn, ale za to wszystkie, z wyjątkiem Danii, zameldowały się w kompletnych składach, czyli dwie zawodniczki podstawowe i jedna rezerwowa. Łącznie przyjechało 41 szachistek, które rozegrały 182 partie.