Opis
Doktor A. Junga opowiadał mi, że w połowie sierpnia, w środku nocy w pułku postawili na nogi wszystkich strażaków i ARSy i szybko gdzieś pojechali. Mówili, że niby gdzieś tam pali się jakaś porzucona wioska. Wrócili następnego dnia rankiem. (…) Wszystkich ludzi w obozie zaczęło silnie piec gardło, a oni, lekarze, nie wiedzieli jak im pomóc. W ustach wszyscy czuli metaliczny smak. (…) Dopiero po 21 latach w 2007 r. Junga dowiedział się, że w połowie sierpnia był drugi wybuch w reaktorze i tamtej nocy ich wszystkich powieźli do reaktora gasić płomienie. To nie żadna wioska, ale reaktor palił się. Z tekstu Książka jest zapisem relacji ustnych tzw. likwidatorów Czarnobyla i ich rodzin. Przedstawia dramatyczne doświadczenia żołnierzy z republik bałtyckich związane z działaniami podejmowanymi w rejonie katastrofy w latach 1986-1988. Autor przybliża społeczność likwidatorów, warunki bytowe i życie codzienne w czarnobylskiej zonie. Kolejne rozdziały są wiernym odtworzeniem osobistych przeżyć, odczuć i przemyśleń likwidatorów począwszy od wezwania na miejsce tragedii, poprzez pracę w cieniu czarnobylskiego reaktora, aż po zmaganie się z codzienną rzeczywistością ZSRS po powrocie do domu i heroiczną walkę o odzyskanie zdrowia. Przekazy świadków poprzedzone są zarysem historii mobilizacji i udziału łotewskich oraz estońskich obywateli ZSRR w usuwaniu skutków katastrofy jądrowej. Zaprezentowane zostały także poszczególne etapy akcji dekontaminacyjnej na obszarze Ukrainy i Białorusi. „Likwidatorzy Czarnobyla” to pierwsza w Polsce i na świecie publikacja podejmująca temat buntu (lato 1986 roku) uczestników likwidacji skutków katastrofy w Czarnobylu. Czytelnik pozna nigdy wcześniej niepublikowane materiały archiwalne, prasowe oraz fotograficzne, w tym wykonane w czarnobylskiej zonie. Niezwykła lektura dla zainteresowanych historią XX w. oraz polityką i historią ZSRR. Znajdą w niej coś dla siebie wielbiciele wspomnień. Szczególnie adresowana jest do osób będących pasjonatami katastrofy w Czarnobylu. Patroni wydania: