Opis
Książka poświęcona koreańskiej sztuce teatralnej w pierwszych dekadach XX w., będącej odpowiedzią na oczekiwania nowej epoki i reakcją na przemiany historyczne, polityczne, społeczne i kulturowe, jakie w tej dobie przeżywała Korea i jej społeczeństwo. Wychodząc naprzeciw postulatom ówczesnych elit politycznych i przedstawicieli wpływowych środowisk intelektualnych, a także nowej, coraz bardziej wymagającej publiczności, teatr koreański zaczął wprowadzać gruntowne zmiany, które zaowocowały powstaniem nowych gatunków, ukształtowanych pod silnym wpływem teatru japońskiego i zachodniego. Ujawniły one różnorodność oczekiwań i potrzeb Koreańczyków, którzy wynieśli teatr do rangi wartości społecznej i nadali mu nowy, niespotykany wcześniej wymiar społeczny, sytuując go w nurcie ogólnonarodowych interesów i społecznych realiów okupowanego kraju. Autorka podejmuje próbę analizy procesu narodzin współczesnego teatru koreańskiego i wyznaczenia głównych funkcji sztuki teatralnej. Spis treściWprowadzenie 9 Rozdział I Spór o teatr koreański 31 Teatr p’ansori – od sztuki ludowej do elitarnej 34 Teatr Huidae – narodowy czy komercyjny? 41 Teatr Won’gaksa – stary czy nowy? 56 Klasyczna opera ch’ang-guk – próba pogodzenia sztuki i rozrywki 64 Teatr „nowej szkoły” (shinp’a-guk) – próba pogodzenia misji społecznej i rozrywki 75 Amatorski ruch teatrów akademickich i szkolnych (soin-guk) – próba pogodzenia misji społecznej i sztuki 90 Instytut Sztuki Teatralnej – teatr rodzimy czy obcy? 100 Opinie pierwszych koreańskich teoretyków teatru 116 Yun Paeng-nam – społeczna funkcja teatru 116 Hyon Ch’ol – narodowa koncepcja teatru (minjung-guk) 123 Kim U-jin – wyzwolić ludzkiego ducha 134 Rozdział II Koreańskie metamorfozy teatralne – od reformy do rozrywki 149 Pierwsze próby reformowania teatru koreańskiego 152 Klasyczna opera ch’ang-guk – od teatru p’ansori do opery zachodniej 152 Teatr „nowej szkoły” (shinp’a-guk) – nowatorstwo czy imitacja? 164 „Dramat nowy” (shin-guk) – w stronę Zachodu 181 Kalejdoskop teatralny 199 Triumf popularnego teatru rozrywkowego (taejung-guk) 215 Towarzystwo T’owol i Pak Sung-hui – zakładnik epoki 218 Koreański Ośrodek Teatralny i Chi Tu-han – zakładnik teatru shinp’a 227 Instytut Sztuki Teatralnej i Yu Ch’i-jin – zakładnik własnych ideałów 235 Teatr Dalekiego Wschodu – mekka popularnego teatru rozrywkowego 252 Rozdział III Dramat koreański jako trybuna społeczna 270 Srebrny świat i krytyka starego porządku feudalnej Korei 272 Trzej pacjenci i obrona konserwatywnej obyczajowości 280 Rozpacz kobiety i apel o prawo do „wolnej miłości” (chayu yon’ae) 295 Śmierć Kim Yong-ila – głos protestu wobec nierówności społecznej 305 Wrak – zagrożone prawo do samostanowienia 317 Wół i obraz upadającej wsi koreańskiej 339 Miłość cię oszukała, przez pieniądze płaczesz – w obronie kisaeng 366 Zakończenie 390 Aneksy: współczesne kontrowersje i spory w koreańskiej krytyce teatralnej 396 Problem genezy klasycznej opery ch’ang-guk 396 Debata na temat premierowego przedstawienia zespołu Hyokshindan 409 Problem autorstwa sztuki Srebrny świat 414 Bibliogra?a 425 Wykaz wybranych, nazwisk i terminów koreańskich, japońskich i chińskich 438 Indeks wybranych nazwisk i terminów koreańskich, japońskich i chińskich 446