Opis
Zagadnieniom współpracy w erze sieciowej i organicznie związanym z nią problemom społecznej odpowiedzialności jest poświęcony rozdział 7, autorstwa U. Ornarowicz. Autorka na podstawie studiów literaturowych i analizy studiów przypadków dotyczących wybranych form współpracy we współczesnej, usieciowionej gospodarce informacyjnej poszukuje odpowiedzi na pytanie: Czym jest ekonomia współpracy i w jakich relacjach pozostaje zakres jej nazwy z zakresem nazw bliskoznacznych, takich jak "ekonomia współtworzenia", "ekonomia dostępu", "ekonomia dzielenia się", "ekonomia współdzielenia", "ekonomia użytkowania" czy "ekonomia współużytkowania"? Podejmuje próbę budowania autorskiej koncepcji typologii różnych form społecznej współpracy. Korzystając ze źródeł literaturowych, wymienia cechy istotne usieciowionej gospodarki, a wśród nich współpracę w sieci, często przybierającą formę wspólnoty. Odwołując się do literatury, autorka charakteryzuje wspólnotę sieciową jako nowy typ zbiorowości społecznej - formę instytucjonalnej współpracy wykorzystującej technologie teleinformatyczne - a następnie buduje typologię wspólnot sieciowych. Uwzględniając dwa podstawowe kryteria, czyli fazy procesu gospodarczego (produkcji, wymiany i konsumpcji) i rodzaj współpracy między uczestnikami wspólnoty, wyróżnia sześć typów wspólnot, a następnie wspólnotę każdego typu charakteryzuje, podaje jej przykłady i określa jej cechy istotne. Ze względu na podobieństwo cech grupuje wspólnoty i opisuje w postaci pięciu modeli. Tabelaryczny opis każdego z modeli uwzględnia po trzy przykłady wspólnot, które są podstawą owego opisu (konstytuują go i uzasadniają), a także ich cechy-zdarzenia dynamiczne, które składają się na splot działań złożonych, określanych jako współpraca. Do owych cech-zdarzeń należą: współtworzenie, współużytkowanie, wspieranie, dzielenie się, wymiana, dostęp (wirtualny lub realny) oraz posługiwanie się instytucją własności (własność prywatna lub współwłasność). Porównanie cech przypisanych poszczególnym modelom pozwala autorce na zdefiniowanie ogólnie rozumianej ekonomii współpracy i wskazanie jej cech istotnych, takich jak dostęp wirtualny lub realny i dzielenie się. O szczegółowych formach tej współpracy przesądzają dodatkowe cechy, do których należą współtworzenie lub współużytkowanie, występujące oddzielnie lub razem. Tym samym autorka określa relacje między zakresami nazw: "ekonomia współpracy", "ekonomia dostępu", "ekonomia dzielenia się", "ekonomia współtworzenia" i "ekonomia współużytkowania". Zagadnienia społeczności sieciowych włącza do rozważań nad działaniami biznesu i jego społeczną odpowiedzialnością, wskazując na wynikające z owego "usieciowienia" zmiany w sposobie postrzegania tej odpowiedzialności. Zmiany te zalicza do jednego z trzech obszarów, do których należą: 1) nowe wartości ekonomiczne i pozaekonomiczne dla konsumenta, dostawcy, przedsiębiorstwa, regionu lub kraju, 2) skutki społeczne, 3) skutki środowiskowe. Rodzaj i znaczenie tak kwalifikowanych zmian uzależnia od formy współpracy między uczestnikami wspólnoty. Spis treściWstęp Maria Aluchna Poza tradycyjną CSR. Organizacyjny i instytucjonalny kontekst społecznej odpowiedzialności biznesu 1.1. Motywy realizacji CSR 1.2. Zakres realizacji CSR 1.3. Instytucjonalny kontekst realizacji CSR 1.4. Organizacyjny kontekst realizacji CSR Maria Roszkowska-Menkes CSR w ruinie? Oko w oko z krytyką koncepcji społecznej odpowiedzialności biznesu 2.1. CSR = bałagan 2.2. CSR = antykapitalistyczna ideologia 2.3. CSR = kłamstwo 2.4. CSR = inkrementalne zmiany 2.5. CSR = wspólna wartość? Justyna Szumniak-Samolej Zastosowanie metody design thinking w procesie tworzenia i skalowania przedsiębiorstwa pozytywnego wpływu 3.1. Design thinking 3.2. Przedsiębiorstwo pozytywnego wpływu i przedsiębiorstwo społeczne 3.3. Trzy fazy tworzenia przedsiębiorstwa społecznego 3.4. Testowanie pomysłu na przedsiębiorstwo społeczne (faza I) 3.4.1. Zidentyfikowanie problemu społecznego oraz zdefiniowanie proponowanego rozwiązania (faza I, etap 1) 3.4.2. Określenie kryteriów efektywności (faza I, etap 2) 3.4.3. Określenie i segmentacja grupy docelowej (faza I, etap 3) 3.4.4. Zrozumienie beneficjentów (faza I, etap 4) 3.4.5. Analiza najbardziej konkurencyjnej opcji alternatywnej (faza I, etap 5) 3.4.6. Identyfikacja rzeczywistości operacyjnej (faza I, etap 6) 3.4.7. Analiza otoczenia społeczno-politycznego - interesariusze (faza I, etap 7) 3.4.8. Opracowanie schematu koncepcji biznesowej (faza I, etap 8) 3.5. Planowanie (faza II) 3.5.1. Tworzenie schematu docelowego i skalowanie zakresu działalności (faza II, etap 1) 3.5.2. Kwantyfikacja zadań do wykonania - identyfikacja kosztów operacyjnych i kosztów środków trwałych (faza II, etap 2) 3.5.3. Formalizacja założeń i ustalenie głównych punktów kontrolnych (faza II, etap 3) 3.6. Wdrożenie i skalowanie (faza III) 3.6.1. Wdrożenie projektu (faza III, etap 1) 3.6.2. Zarządzanie sukcesami i porażkami (faza III, etap 2) 3.6.3. Skalowanie przedsięwzięcia (