Opis
„Media kłamią”, „Nie oglądam, nie czytam, nie słucham – nie interesuje mnie to”, „Musi tak być, bo inaczej by nie pisali”, „Też mnie to zdziwiło, ale mówili…” – o mediach naprawdę można wiele powiedzieć. Uczą, informują, bawią, ale też ogłupiają, dezinformują i żenują. Tak, to wszystko o nich. Gdy rozmaici siewcy chaosu dezinformację i fake newsy nazywają wolnością słowa, prawdziwe media są wyjątkowo potrzebne. Prawdziwe, czyli jakie? Nie inaczej: mówiące prawdę, a przynajmniej jej szukające. Tworzące jednocześnie rzetelne, interesujące i angażujące odbiorcę treści. Czy takie istnieją? Portale internetowe każdego dnia czyta bardzo wielu Polaków. Media te nierzadko wpływają na sposób postrzegania świata przez czytelników bądź ugruntowują ich tok rozumowania. Czasem prowadzą na ścieżkę faktów i uczciwych interpretacji, innym razem zaś – wyłącznie na manowce. Co wspólnego mają np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji, muzułmańscy uchodźcy, wakacyjne „paragony grozy” i reportaż z plaży nudystów? Bardzo wiele! Sebastian Surendra, analizując olbrzymi zbiór danych (6000 artykułów publikowanych w ostatniej dekadzie na kilkunastu portalach), pokazuje mechanizmy medialne, porównuje narracje, weryfikuje poprawność językową, jak i logiczną. Przygląda się dokonującej się na naszych oczach (r)ewolucji mediów – temu, co jest dla nich szansą, a co zagrożeniem – stawiając na pierwszym miejscu dobro użytkownika mediów. Autor tej popularnonaukowej książki czasem pisze bezkompromisowo (bo pewne wartości są nienegocjowalne), niekiedy ironicznie (bo bywa tak, że pewien dystans do rzeczywistości i tekstu jest zdrowy oraz potrzebny), zawsze – merytorycznie, szczerze i zrozumiałym dla wszystkich językiem. Spis treściWstęp . 11Część 1. Jeden temat – wiele narracji. Przegląd treści1. „Piekło kobiet” czy „Tak dla życia”? O wyroku Trybunału Konstytucyjnego ws. aborcji . 212. „Eksperyment ideologiczny”? Transfobia czy strategia wyborcza? Korekta płci w debacie politycznej . 433. „Antyislamska histeria” czy „Będzie islam, będą gwałty”? O muzułmańskich uchodźcach w Europie . 594. Agresywna nacjonalistka czy wrażliwa młoda kobieta? Ułaskawienie Mariki . 815. „Paragony grozy”, czyli droga(?) Polska? . 996. „Jak co roku w Chałupach, gdy zaczyna się upał…” – o letnich reportażach . 1157. „Opowiem Ci bajkę…” – Krzysztof Stanowski śladami Natalii Janoszek 1338. Królowa życia czy Kobieta mafii 2? Nie wszystko złoto, co się świeci, czyli medialne twarze Dagmary Kaźmierskiej . 1519. „To już popkultura, nie recydywa”. O tatuażu . 16710. „Ciarki żenady, przewracanie oczami i notoryczne wzdychanie z bezsilności” – o recenzjach filmowych . 183Część 2. Jedno zdanie – wiele błędów. O poprawności językowej1. Czy ten błąd brzmi znajomo? Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1992. Małą, wielką? Razem, osobno? O błędach ortograficznych . . . . . . . . . 2053. Moc znaku, czyli o błędach interpunkcyjnych . 2274. Wygląd czasem ma znaczenie, czyli o graficznej postaci cudzysłowu i łącznika . 2435. „Każdy wij ma dwa kolce”, czyli co kłuje w oczy w literówkach? . 2476. „Nic się nie stało” czy „To jest dramat”? Podsumowanie . . . . . . . . . . . 261Część 3. „Ciemność! Widzę ciemność!” czy Niepokonani? Kondycja mediów1. Sprawdzona informacja albo dezinformacyjna nicość . . . . . . . . . . . . . 2652. Od dziennikarza do „inżyniera promptu AI”? O zmianach na rynkumedialnym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2733. „Gdzie jesteś? Dokąd zmierzasz?”. Podsumowanie krajobrazu medialnego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 283Część 4. Rozmowy o lepszych mediach1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2972. „Lubię słuchać ludzi” – rozmowa z Joanną Lewandowską . . . . . . . . . 2993. „To zawsze jest nasz wybór” – rozmowa z Sergiuszem Ryczelem . . . . 3054. „Zasłużyć na bycie dziennikarzem” – rozmowa z Tatianą Slowi . . . . 3115. „Dziennikarz to zawsze brzmi dumnie!” – rozmowa z Beatą AnnąŚwięcicką . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 319