Opis
Przedmiotem analizy i interpretacji są tu typowe dla Głowackiego sposoby reprezentacji rzeczywistości, strategie artystyczne i metody tworzenia (czy autoadaptacji), tradycja literacka, do jakiej odwołują się jego sztuki, zagadnienia gatunkowe i stylistyczne. Przekrój tematów jest szeroki, a że portret wielokrotny Głowackiego nakreślony został piórami zarówno doświadczonych specjalistów, jak i autorów początkujących, maluje się – w całości – tym bardziej interesująco. Spis treściWstęp, Jan Ciechowicz 7 Joanna Puzyna-Chojka, Teatr „z głowy”. O światopoglądzie teatralnym Janusza Głowackiego 11 Monika Żółkoś, Głowacki jako publicysta teatralny 32 Katarzyna Olczak, Autobiogra?zm we wczesnych dramatach Głowackiego (Konfrontacja, Herbata z mlekiem, Zaraz zaśniesz) 41 Jacek Kopciński, Gry małżeńskie, czyli nasłuchiwanie Głowackiego 55 Zbigniew Majchrowski, Kopciuch, czyli nasze małe psychodramy 65 Ewa Nawrocka, Szekspir Głowackiego (na przykładzie sztuki Fortynbras się upił) 79 Jan Ciechowicz, Teatr jako gra i trop rzeczywistości (na przykładzie Meczu) 90 Elżbieta Baniewicz, Głowacki w Warszawie 106 Juliusz Tyszka, Głowacki w USA 133 Anna Nasiłowska, Głowacki – dwujęzycznie (na przykładzie Antygony w Nowym Jorku) 144 Irina Lappo, Czechow Głowackiego (na przykładzie Czwartej siostry) 155 Marek Wilczyński, Emigranci 2. Jak jest zrobione Polowanie na karaluchy 179 Krzysztof Kornacki, Głowacki jako scenarzysta kina polskiego (rekonesans) 185 Elżbieta Kalemba-Kasprzak, Techniki komediowe Głowackiego 198 Beata Popczyk-Szczęsna, Widzieć jasno w zniekształceniu. Parodia w twórczości Janusza Głowackiego 215 Aneks 235 Dorota Kowalik, Wystawa Janusz Głowacki, Warszawa–New York 237 Dariusz Małszycki, Wystawa Czesław Czapliński. Głowacki w Nowym Jorku w Muzeum Miasta Gdyni 240 Sabina Czupryńska, O wystawach Głowacki na scenie i ekranie oraz Wszystko dla Głowackiego 242 Bibliogra?a wybrana (i zalecana) 245 Indeks osób 248