Opis
Książka proponuje krytyczne spojrzenie na miejsce i funkcje natury w kulturze japońskiej, w perspektywie społecznej, estetycznej i, przede wszystkim, etycznej, przy czym punktem wyjścia są prace trzech współczesnych autorów/autorek japońskich, Takeo Doi, Yuriko Saito oraz Midori Kagawy-Fox. Spis treściWstęp CZĘŚĆ PIERWSZA Natura w kodzie kultury: tradycja zachodnia, tradycja japońska – zarys głównych nurtów I. Wprowadzenie – główne pojęcia II. Natura w tradycji zachodniej 1. Starożytność 2. Wieki średnie 3. Nowożytność 4. Uwagi końcowe III. Natura w tradycji japońskiej 1. Wprowadzenie 2. Pojęcie „natury” 3. Najstarsze tradycje 4. Wpływy buddyzmu 5. Wpływy konfucjańskie 6. Natura i potrzeby ideologii 7. Uwagi końcowe IV. Podsumowanie CZĘŚĆ DRUGA Współczesne kierunki refleksji nad światem przyrody. Doi, Saito, Kagawa-Fox Wprowadzenie I. Takeo Doi; natura w przestrzeniach społecznych 1. Wprowadzenie 2. Amae i wzorce relacji społecznych 3. Omote/ura i koncepcje jaźni społecznej 4. Natura w przestrzeniach jaźni społecznej 5. Amae i natura: komponenty etyczne 6. Podsumowanie II. Yuriko Saito; natura a estetyczność 1. Wprowadzenie 2. Zarys estetyki środowiskowej 3. Paradoksy umiłowania przyrody w tradycji japońskiej 4. Umiłowanie natury – umiłowanie kultury 5. Moralny wymiar estetyki japońskiej 6. Estetyka codzienności 7. Podsumowanie III. Midori Kagawa-Fox; natura a etyczność 1. Wprowadzenie 2. Zarys etyki środowiskowej 3. Kulturowe wzorce etyczności a natura w tradycji japońskiej 4. Polityka środowiskowa Japonii a etyczność 5. Etyka