Poradnictwo od nowa

Opis

Jakie zachowania, przeżycia, doświadczenia wskazują na sposoby radzenia sobie ludzi z problemami, zwłaszcza dotyczącymi ich tożsamości i bycia w świecie? Jakie miejsce wśród tych sposobów radzenia sobie zajmuje korzystanie z poradnictwa? Jakie fakty, procesy i zdarzenia składają się na poradnictwo? Jakie ogólniejsze prawa odnoszą się do owego radzenia sobie, radzenia się i wspomagania innych? Praktyka poradnicza ze względu na swą codzienność, niejako swojskość, wydaje się czymś oczywistym. Natomiast z uwagi na nieuchwytny zmysłami charakter realizowanych poprzez nią zróżnicowanych celów zdecydowanie wyodrębnia się z innych społecznych praktyk lub sposobów bycia ludzi. Tym samym staje się obiektem godnym naukowego namysłu, „podmiotem”, zachęcającym do zbudowania odrębnej nauki o niej − poradoznawstwa. Dzięki podejmowaniu refleksji i prowadzeniu badań naukowych, których przedmiotem jest „trojakie radzenie” (radzenie sobie, radzenie się, radzenie innym), można odkryć jego głębszy sens oraz znaczenie, specyfikę zachodzących w nim procesów i społecznych działań, lokujących się na różnych poziomach życia jednostek i społeczeństw.