Opis
Słowa są dla autorki "Złotej żyły" nie tylko materiałem na wiersz, ale posiadają siłę zaczarowywania rzeczywistości. Ten performatywny wątek nie jest wypowiadany, ale odczuwalny. Jest to poezja wielu wątków, wielu narracji, wielu światów; mieni się niczym kalejdoskop znaczeń, sensów, metafor. Zaskakuje zwłaszcza metaforyka, budując jedyne w swoim rodzaju napięcia i atmosferę, odwołując się niekiedy do surrealistycznej maskarady świata, niekiedy do strumienia świadomości. Te wiersze są szczere i naturalne, płyną jak przedziwna rzeka w głąb naszej wrażliwości. Są jak lawina, w której każde słowo posiada swoje właściwe, poetyckie miejsce. Poetka potrzebuje poezji by podjąć dialog z niewysławialnym; nazwanie świata to oswojenie jego groźnej tajemnicy, nazwanie w nim siebie to wyjście poza kondycję swojego człowieczeństwa. Ewa Sonnenberg Spis treści*** (słowa upraszczają myśli...) ZŁOTA ŻYŁA U POCZĄTKU TO NIE ŻART SAMOZADOWOLENIE WSTECZNE ŚCIEŻKI ORGIA SZAROŚCI NIESTETY *** (krzyczeć...) SAMOTNOŚĆ KAMIENIA POWINNOŚCI ABECADŁO ZBYT SZYBKO TERMINALNI I DALEJ KOŁO SIĘ TOCZY ŚPIĄCA PRZEJŚCIE *** (algi splątane...) ZAWÓD REFLEKSY OPERACJA NIE TYLKO S.D. CIEMNE ŚWIATŁO WIZJE LEGENDARNE OTWARTE *** (stracone pokolenie...) OD-NOWA *** (potężnieje chorał...) SIOSTRZYCZKI PRZEDSTAWIENIE ŻYCIA KONCERT SKOŃCZONY ZERWANIE Z UWIĘZI SZPITAL OSTROŻNOŚĆ *** (papierem ściernym...) TYMCZASOWOŚĆ SKRYWANE NIEOBLICZALNI NAIGRAWANIE Z GŁUPIA FRANT EJTISY [NIE]GOMBROWICZOWSKA GĘBA ABSTRAKCJA ZIMOWE DRZEWA LABA RANKIEM ZRANIONE W SAMO POŁUDNIE W SAMO POŁUDNIE II JEGO ZNAK SZCZEGÓLNY RYSUNEK A. FOTKA DOŚWIADCZANE KONIEC PIEŚNI JUŻ WIECZÓR POSTLUDIUM PRZEBUDZENIE SPRZECZNOŚCI BEZSEN MION ULICA NOCĄ NIEMOC TWÓRCZA *** (moje wiersze nowe...) POSTÓJ NIEDOSYTY OCEANY NIESPEŁNIEŃ *** (nawet...) CZARNO NA BIAŁYM KOŁO SIĘ TOCZY SCHYŁEK CZASU *** (po obu...) *** (jednamy się ze sobą...) NIEOSIĄGALNE CISZA *** (cudu...) POD LAWINĄ