Opis
Jean Racine, jeden z największych dramatopisarzy wszechczasów, francuski rywal Szekspira i postać owiana legendą, wciąż cieszy się ogromnym zainteresowaniem zarówno filologów, jak i ludzi teatru. Jego tragedie, pisane aleksandrynem, tłumaczono na polski wierszem 13-zgłoskowym. Nowy przekład Antoniego Libery – pisarza, tłumacza i reżysera – zrywa z tą tradycją na rzecz „szekspirowskiego” 11-zgłoskowca – wiersza bardziej dynamicznego i lepiej sprawdzającego się na scenie. Racine nigdy dotąd nie brzmiał po polsku tak naturalnie i jasno. Ta nowa lekcja przekładu otwiera szerokie pole do popisu aktorom i reżyserom. Za sprawą takich właśnie nowatorskich tłumaczeń dokonywanych na Zachodzie dramaty francuskiego klasyka zaczęły na nowo gromadzić na widowni tłumy, a przedstawienia nie schodziły z afisza przez wiele miesięcy. Spis treści Od tłumacza ANDROMACHA Akt pierwszy Akt drugi Akt trzeci Akt czwarty Akt piąty BRYTANIK Akt pierwszy Akt drugi Akt trzeci Akt czwarty Akt piąty BERENIKA Akt pierwszy Akt drugi Akt trzeci Akt czwarty Akt piąty IFIGENIA Akt pierwszy Akt drugi Akt trzeci Akt czwarty Akt piąty FEDRA Akt pierwszy Akt drugi Akt trzeci Akt czwarty Akt piąty Przypisy tłumacza Andromacha Brytanik Berenika Ifigenia Fedra ANEKS.Trzy najsłynniejsze sceny Fedryw dwóch wersjach przekładu Antoniego Libery