Opis
Nawiązując do klasycznych filozofii podmiotowości (Kartezjusz, Kant, Hegel, Schelling) i do narratologii, która ma swoje źródła w tzw. zwrocie narratywistycznym, Autorka omawia współczesne koncepcje tożsamości narracyjnej: hermeneutyczne (MacIntyre, Taylor, Ricoeur) oraz naturalistyczne (Dennett, Schechtman, DeGrazia). Broni tezy, że podmiot narracyjny, uwzględniający elementy pluralistyczne, czasowe i społeczne, nie przestaje być zdolny do działania i podejmowania decyzji, mimo iż nie spełnia kryteriów tzw. mocnej, absolutyzującej racjonalności typu heglowskiego i osiąga samorozumienie jedynie na pośredniej drodze opowieści, z którą jest tożsamy. Jest to ja empiryczne, w którym substancjalna jedność jaźni zostaje zastąpiona przez jedność narracyjnej formy i własnej opowieści autobiograficznej. Referring to the classical philosophies of subjectivity (Descartes, Kant, Hegel, Schelling) as well as to the narratology, which has its origins in the so called narrative turn in the humanities, the author discusses contemporary conceptions of the narrative identity: hermeneutical (MacIntyre, Taylor, Ricoeur) and naturalistic (Dennett, Schechtman, DeGrazia). Spis treściWstęp 7 Rozdział I. Zwrot narratywistyczny w humanistyce 31 Rozdział II. Klasyczne teorie podmiotowości – Kartezjusz, Hegel, Kant, Schelling 91 1. Problem podmiotu u Kartezjusza i Hegla 91 2. Podmiot w filozofii transcendentalnej – Kant i Schelling 112 Rozdział III. Tożsamość narracyjna z perspektywy filozoficznej (apriorycznej) 155 1. Tożsamość narracyjna – źródła, prekursorzy, zwolennicy 155 2. Alasdair MacIntyre 168 3. Charles Taylor 204 4. Paul Ricoeur 235 Wnioski – tożsamość narracyjna – słaba czy silna podmiotowość? 287 1. Tożsamość narracyjna z perspektywy aposteriorycznej (empirycznej) 287 2. Tożsamość narracyjna – słaba czy silna podmiotowość? 301 Bibliografia 315 Książki 315 Artykuły 324 Indeks nazwisk 327 Summary 333