Opis
Monografia Strategie komunikowania podmiotów politycznych w Polsce w mediach społecznościowych wyróżnia się pozytywnie ze względu na zaproponowaną nietuzinkową optykę łączącą w sobie wiedze medioznawczą i komunikologiczną z perspektywą politologiczną, [...] pokazuje czytelnikowi politykę rozumianą per se, ale przede wszystkim jej uwikłanie w rozmaite konteksty medialne, od których w dobie powszechnej mediatyzacji uciec nie sposób [...] Przedmiotem swojego zainteresowania dr Małgorzata Adamik-Szysiak uczyniła złoty trójkąt - media, polityków i obywateli, snując wokół tej triady rozważania. [...] Narracja wiedzie czytelnika od treści ogólnych, pozwalających umieścić rozważania badaczki w szerokim kontekście teoretycznym, ku tematyce szczegółowej, eksplorowanej w empirycznej części pracy. Kategorie analityczne, którymi posiłkuje się Autorka przekonują, że miała pomysł na tę pracę i konsekwentnie go zrealizowała, aż po etap empirycznej weryfikacji hipotez badawczych. [...] To monografia interesująca poznawczo, niebanalna, skłaniająca do twórczej refleksji [...] Połączenie ze sobą perspektywy medioznawczej z politologiczną, a także mariaż koncepcji teoretycznych - również tych najnowszych - z empirią sprawia, że rozprawę czyta się z prawdziwym zainteresowaniem. Z recenzji dr hab. Magdaleny Szpunar Spis treściWstęp 9 Rozdział 1. Strategie (sieciowego) komunikowania politycznego a mediatyzacja polityki 27 1.1. Istota, definicje i typologie strategii (sieciowego) komunikowania politycznego 27 1.2. Profesjonalizacja i marketyzacja komunikowania politycznego 57 1.3. Mediatyzacja i hybrydyzacja komunikowania politycznego – logika mediów społecznościowych 76 Rozdział 2. Media społecznościowe przestrzenią komunikowania politycznego 101 2.1. Istota, definicje i klasyfikacje mediów społecznościowych 101 2.2. Media społecznościowe w politycznych strategiach komunikacyjnych na poziomie marketingu 2.0 i 3.0 112 2.3. Media społecznościowe a partycypacja polityczna – potencjalni wyborcy generacji Y i Z 138 2.3.1. E-społeczność marki politycznej 151 2.4. Kluczowe media społecznościowe jako platformy komunikowania politycznego 160 2.4.1. YouTube 160 2.4.2. Facebook 171 2.4.3. Twitter 179 Rozdział 3. Strategie komunikowania wyborczego w mediach społecznościowych 201 3.1. Profesjonalizacja i modernizacja komunikowania wyborczego w kontekście wykorzystania mediów społecznościowych 201 3.2. Media społecznościowe w strategiach komunikowania wyborczego na przykładzie polskich elekcji w 2015 roku 223 3.2.1. Kampania prezydencka 235 3.2.2. Kampania parlamentarna 284 3.2.3. Konkluzje – typologia strategii komunikowania wyborczego w mediach społecznościowych 326 Rozdział 4. Media społecznościowe narzędziem politycznej kampanii permanentnej w świetle badań empirycznych 331 4.1. Polityczna kampania permanentna 331 4.1.1. Polityczna kampania permanentna w mediach społeczościowych 341 4.2. Wydarzenia i pseudowydarzenia medialne w mediach społecznościowych z perspektywy podmiotów politycznych w okresie międzywyborczym – studia przypadków 367 4.2.1. Bilanse rządów 376 4.2.2. Grudniowy kryzys parlamentarny 395 4.2.3. „Wakacje parlamentarne” 415 Zakończenie 435 Bibliografia 447 Aneks 1 489 Aneks 2 493 Aneks 3 503 Spis tabel, wykresów, rysunków i ilustracji 521 Indeks osobowy 529