Opis
Niniejsza publikacja stanowi drugą część Trylogii Lechickiej, w której autor opisuje panowanie w Lechii, 28 władców chrześcijańskich w ramach Wielkiej Dynastii Lechitów od X do XIV wieku. Zamieszcza tu 228 dowodowych cytatów z wymienionych 45 kronik, roczników i dzieł polskich oraz zagranicznych. Przedstawia odmienne i według niego bardziej realne spojrzenie na średniowiecze oraz inną interpretację działań władców lechickich i wydarzeń z nimi związanych. Według niego w tym trudnym okresie w Lechii: • wprowadzano okrutny system feudalno-religijny pod groźbą miecza i kar, co wywoływało bunty Ariów-Słowian, • Cesarstwo Polanii, zwane w kronikach: Principum Polonorum, Principum Poloniae, Polonorum Imperium, Totius Superioritas Imperii, przetrwało tylko 38 lat, • ogółem panowało 28 władców, w tym trzech cesarzy (król królów, princeps, primus) oraz 8 królów i 17 książąt, • wymuszono dwa rozbiory kraju (mały i duży aż na 182 lata), • dokonano sześciu zbrodniczych krucjat na naród Lechitów, • obłożono 16 władców lechickich i naród słowiański 20 destrukcyjnymi klątwami i interdyktami kościelnymi, • zamordowano 9 władców lechickich, • książę Konrad Mazowiecki nie sprowadził Krzyżaków, • na 300 lat na terenie Lechii i w Prusach, osadzono papieskie krzyżackie wojska okupacyjne. Autor podkreśla, że pomimo tylu negatywnych wrogich działań władcy lechiccy potrafili się skutecznie bronić i przywrócić do życia Królestwo Lechii w XIV wieku.