Opis
Internacjonalizacja szkół wyższych jest procesem, który w sposób naturalny wpisuje się w ramy zmieniającego się świata, a stopień umiędzynarodowienia uczelni jest jednym z czynników decydujących o nowoczesności szkolnictwa wyższego. Umiędzynarodowienie szkolnictwa wyższego nie jest już celem samym w sobie, ale środkiem do poprawy jakości kształcenia. Pozyskiwanie wiedzy, mobilizację talentów w celu wsparcia globalnych badań i wzbogacanie programów nauczania treściami międzynarodowymi uważa się za korzyści wynikające z procesu internacjonalizacji szkolnictwa wyższego. W dobie gospodarki informacyjnej kształcenie jest postrzegane jako podstawowy klucz do tworzenia bogactwa oraz konkurencyjności krajów i gospodarek. Globalizacja gospodarki światowej wymusza wzrost intensywności powiązań pomiędzy krajami świata, regionami, przedsiębiorstwami. Podstawą tych działań jest przepływ kapitału, technologii, usług, a przede wszystkim – ludzi. Globalizacja jest jednocześnie jedną z sił sprawczych napędzających proces internacjonalizacji i wymuszających zmiany w programach nauczania w szkołach biznesu. Edukacja biznesowa pełni szczególną rolę w rozwoju społeczno-ekonomicznym kraju, kształcąc elity zarządzające krajem, przyszłych pracowników, menedżerów, czy kształtując postawy przedsiębiorcze w społeczeństwie. Z tych powodów przedmiotem badań w niniejszej monografii jest uczelnia ekonomiczna. Uczelnie ekonomiczne stanowią podtyp uczelni sensu largo. Należy szczególnie podkreślić funkcje ekonomicznych szkół wyższych wynikające z ich specyfiki, a wyrażające się w rozwoju zaawansowanej wiedzy ekonomicznej, pobudzaniu przedsiębiorczości i pasji zdobywania wiedzy przez całe życie, a także kształtowaniu w procesie edukacji orientacji innowacyjnej, umożliwiającej wykorzystanie szans cywilizacyjnych. Wiąże się to z przekształceniem edukacyjnej misji nauczania w misję wyposażania w metody indywidualnego uczenia się oraz dochodzeniem do sytuacji, w której edukacja ekonomiczna jest traktowana jako jeden z elementów wiedzy niezależnie od wykonywanego zawodu i wyuczonej profesji. W 2007 roku w ramach inicjatywy Global Compact (Inicjatywa ONZ na rzecz promocji i rozwoju idei zrównoważonego rozwoju) opracowane zostały zasady odpowiedzialnej edukacji menedżerskiej – The Principles of Responsible Management Education (PRME), co tym bardziej podkreśla społeczny wymiar i charakter edukacji biznesowej. Rosnąca globalizacja w świecie biznesu była jednym z głównych czynników napędzających internacjonalizację treści i ogólnego doświadczeniaedukacyjnego w szkołach biznesowych. Na rynku wyższej edukacji biznesowej na sukces mogą liczyć te uczelnie, które szybko dostrzegą zachodzące zmiany i podejmą odpowiednie działania, aby sprostać globalnej konkurencji. Podjęcie działań dotyczy uczelni najbardziej renomowanych w takim samym stopniu jak tych, które są tylko graczami lokalnymi lub regionalnymi. W obliczu rosnącej konkurencji międzynarodowej niezmiernie ważne jest, aby uniwersytety posiadały kompetencje w zakresie odpowiadania na potrzeby zmian zachodzących w środowisku zewnętrznym. Spis treściWSTĘP 1. PROCES INTERNACJONALIZACJI UCZELNI W POLSCE NA TLE TENDENCJI ŚWIATOWYCH 1.1. Pojęcie i istota internacjonalizacji edukacji wyższej 1.2. Motywy i przesłanki internacjonalizacji uczelni 1.3. Modele internacjonalizacji uczelni 1.4. Poziom internacjonalizacji polskich uczelni na tle świata 1.5. Internacjonalizacja szkolnictwa wyższego w Polsce Podsumowanie 2. ALIANSE JAKO JEDNA Z FORM INTERNACJONALIZACJI UCZELNI – PERSPEKTYWA ZARZĄDZANIA STRATEGICZNEGO ?2.1. Alianse strategiczne z perspektywy teoretycznej ?2.2. Rozróżnienie definicyjne pojęcia „sieć” i „alians” ?2.3. Teoria zasobowa i przewaga konkurencyjna w ujęciu aliansów i sieci ?2.4. Podejście oparte na wiedzy. Teoria wiedzy ?2.5. Teoria interesariuszy ?2.6. Strategiczne alianse pomiędzy uczelniami a partnerami biznesowymi ?2.7. Motywy i przesłanki zawierania aliansów pomiędzy uczelniami a partnerami biznesowymi ?2.8. Czynniki sukcesu w partnerstwie uczelnia a partner biznesowy 8 ?2.9. Korzyści wynikające z tytułu przynależności do aliansów 2.10. Od współpracy do aliansów. Rodzaje aliansów w szkolnictwie wyższym Podsumowanie 3. STRATEGICZNE ALIANSE W SEKTORZE EDUKACJI WYŻSZEJ – ALIANSE EDUKACYJNE 3.1. Istota aliansów edukacyjnych 3.2. Alianse międzynarodowe i globalne w sektorze szkolnictwa wyższego 3.3. Edukacyjne programy międzynarodowe jako efekt aliansów edukacyjnych 3.4. Alianse edukacyjne jako alianse uczące się 3.5. Kluczowe czynniki sukcesu w aliansach edukacyjnych – mechanizm budowania zaufania Podsumowanie 4. ROLA I ZNACZENIE ZARZĄDZANIA JAKOŚCIĄ W ALIANSACH EDUKACYJNYCH 4.1. Pojęcie i wymiary jakości w aliansach edukacyjnych 4.2. Definiowanie i zapewnianie jakości kształcenia w europejskich aliansach edukacyjnych 4.3. Rola i znaczenie akredytacji w zapewnieniu jakości kształcenia w aliansach edukacyjnych 4.4. Międzynarodowe i narodowe rankingi jako narzędzia pomiaru jakości kształcenia