Opis
Monografia jest pierwszą, opartą na solidnej podstawie materiałowej językoznawczo-kulturową analizą praktyk dyskursywnych stosowanych w przekazie medialnym dotyczącym pandemii wywołanej koronawirusem w Polsce. Ze względu na swoje niewątpliwe walory dokumentacyjne stanowić ona będzie pozycję o wartości ponadczasowej. Wieloaspektowość poruszanej problematyki sprawia, że książka może spotkać się z zainteresowaniem językoznawców, medioznawców, teoretyków komunikacji społecznej, kulturoznawców, antropologów, historyków, literaturoznawców, teolingwistów, teologów, religioznawców. Z recenzji prof. dr. hab. Tomasza Lisowskiego, UAM Spis treściWstęp 7 I. Pandemia. Przebieg i kontrowersje 11 1. Pierwsza fala 11 2. Druga fala 24 3. Trzecia fala 27 4. Kontrowersje 28 4.1. Prawdziwa czy fałszywa pandemia 28 4.2. Strach 31 4.3. Lockdown, #zostanwdomu 37 4.4. Lekarstwa 42 4.5. Szczepienia i szczepionki 45 II. Język: nazywanie i obrazowanie choroby 59 1. Nowy wirus 59 2. Neologizmy 68 2.1. Zrosty 68 2.2. Zestawienia 69 2.3. Modyfikacje słowotwórcze 69 2.4. Zapożyczenia 70 2.5. Terminy specjalistyczne z zakresu medycyny 71 2.6. Neosemantyzmy 71 3. Metafory 77 3.1. Metafory wojenne 80 3.2. Odrzucenie metaforyki wojennej 86 4. Gatunki 100 4.1. Przestroga 101 4.2. Rada 103 4.3. Akrostych 104 4.4. Test 105 4.5. Alfabet 105 III. Pandemia a praktyki i dyskurs w Kościele katolickim 110 1. Praktyki religijne 112 2. Nauczanie 127 IV. Przez pryzmat pandemii 142 Zakończenie 153 Bibliografia 159 Aneks 165