Opis
Jak pisze W. Misiuda-Rewera, autonomiczny "separatyzm językowy" oraz bilingwizm stają się naturalną formą przeciwdziałania separatyzmowi terytorialnemu. Patrząc z perspektywy dziejów współczesnych Włoch, cel ten został spełniony i w zasadzie (co jest fenomenem) mniejszości te, pomimo swej prężności i dużego zakresu autonomii, nie negują przynależności do państwa włoskiego, którego język urzędowy jest inny niż ich - przez to naturalnie nie negują łączności. Z recenzji dra hab. prof. UP Stefana Bielańskiego Spis treściWstęp. Tożsamość kulturowa i regionalna 9 Introduzione di Vittorio Benedetti. La tutela delle minoranze in Italia (Ochrona mniejszości we Włoszech) 19 Postfazione 34 Część pierwsza. Regiony bliskie człowiekowi 37 Rozdział I. Prawo bliskości i tożsamość miejsca 39 1.1. Bliskość wspólnoty, która unerwia społeczeństwo 40 1.2. Usprawnienie funkcji państwa. Podmiotowość jednostki i wspólnot 42 1.2.1. Instytucjonalizacja regionalizmu włoskiego 44 1.2.2. Polis, związek wolnych różnic i równowagi 47 1.3. Region – prowincja – gmina i człowiek 51 1.4. Komplementarność prezydenta Republiki Włoskiej i interes regionalny 82 1.5. Regionalny system ochrony wspólnego interesu państwa i człowieka 88 Część druga. Rozważania nad republiką autonomii i pomocniczością dla tożsamości 105 Rozdział II. Innowacja autonomii i komplementarność współpracy 107 2.1. Natura i konstytycyjność systemu włoskiej autonomii 108 2.2. Reforma Tytułu V części drugiej Konstytucji Republiki Włoskiej na rzecz poziomu lokalnego i regionalnego 114 2.2.1. Przestrzeń dla człowieka 129 2.3. Autonomia racją godności i zharmonizowanego rozwoju człowieka 130 2.4. Proces endogenny – samorząd gminy jako podstawa civitas fundamentum 146 2.4.1. Pomocniczość i autonomia 154 2.4.2. Inicjatywa społeczna na rzecz dobra wspólnego 161 2.5. Symbiotyczność państwa i regionów 165 Rozdział III. Regionalne prawa mniejszości językowych 179 3.1. Mniejszości etniczne i przeciwdziałanie separatyzmowi terytorialnemu 180 3.2. Regiony o statutach specjalnych dla ochrony praw językowych 191 3.2.1. Friulowie i Słoweńcy w regionie Friuli-Wenecji Julijskiej 198 3.2.2. Język niemiecki i Ladyni w regionie Trydentu-Górnej Adygi 200 3.2.3. Franko-prowansalczycy, Okcytańczycy, rola języka francuskiego oraz Valser w regionie Valle d’Aosta 205 3.3. Specjalność regionów wyspiarskich: Sardynii i Sycylli 210 3.3.1. Sardyńczycy oraz wspólnota katalońska w Alghero 211 2.3.3. Sycylia i albańskie mniejszości językowe 213 3.4. Różnorodność mniejszości albańskich, chorwackich, franko-prowansalskich, greckich, okcytańskich (prowansalskich) i germańskich w regionach o statutach zwykłych 218 Refleksje końcowe 225 Bibliografia 235 Aneks 1 249 Aneks 2 267 Aneks 3 287 Spis ilustracji 297 Fragmenty z recenzji wydawniczej publikacji o mniejszościach językowych we Włoszech (rozważania na tle autonomii regionów) 299 Nota biograficzna 311