Opis
Prozy utajone to Kafka trochę inny od tego, z którym polski czytelnik zżył się przez lata i którego nauczył się czytać. Przygotowany przez Łukasza Musiała (i w jego przekładzie) zbiór stanowi kontynuację Opowieści i przypowieści (PIW 2016), prezentując mniej znane i nieznane polskiemu czytelnikowi opowiadania Kafki. Najobszerniejsza część tomu obejmuje ukazane w nowym kontekście prozatorskie fragmenty Dzienników, krótkie prozy i zapiski z tzw. Konwolutu 1920, opublikowanego tu w całości (w nim m.in. dwanaście opowiadań i miniatur znanych z wcześniejszych przekładów). Ale nie na tym zasadza się nowatorstwo Próz utajonych. Przekładając Kafkę in extenso z edycji krytycznych jego pism, wraz z fragmentami niedokończonymi, brulionami i notatkami – pośród których czytelnik rozpozna znane już polszczyźnie opowiadania (niegdyś wyodrębnione przez strażnika spuścizny Kafki, Maxa Broda) - nie unikając wprawek, rodników, powtórzeń i fragmentów „słabszych”, tłumacz odsłania specyfikę twórczości autora Procesu. Okazuje się nią życiopisanie. Kafka – w interpretacji Musiała – to nie tyle zawodowy autor powieści i opowiadań, ile artysta, który nie uznaje podziałów gatunkowych, ulega kapryśnemu natchnieniu, a to, co pisze, pisze całym sobą. Spis treści Opowieści i przypowieści (ciąg dalszy) Suknie Wśród moich kolegów szkolnych Aeroplany w Brescii [Pierwszy rozdział książki Richard i Samuel autorstwa Maxa Broda i Franza Kafki] Pierwsza długa podróż pociągiem (Praga–Zurych) [Młody, ambitny student] [W naszym domu] Utrapieniec [Wczoraj byłem po raz pierwszy] [Pewnego razu była sobie wspólnota łajdaków] [Kto raz z pozoru był martwy] [Było to bardzo niepewne] Zwierzę synagogowe [Wpadłem w gęstwinę ciernistych krzewów] [To przedstawienie piękne] Sceny z obrony podwórza Utajone w Dziennikach z Dzienników 1909-1912 Zeszyt pierwszy [We śnie prosiłem] [Rozmyślając nad tym] [„Długo tu jeszcze zostaniesz?”] Zeszyt drugi [Kiedy już się zrobiło nieznośnie] [Lecz zapomnienie nie jest] Miejski świat [Stało się już zwyczajem] z Dzienników 1912-1914 Zeszyt piąty [Otworzyłem drzwi] [Uwiódł pewną dziewczynę] Zeszyt szósty [Wynalazek diabła] [Gustav Blenkelt] Zeszyt siódmy [W pewien dżdżysty dzień jesienny Ernst Liman] [Przez szklane drzwi Anna] [Stangret Józef] [Biały koń] [Gospodyni rzuciła spódnice] [Pewnego razu przyprowadził ze sobą dziewczynę] [Długo z Pickiem] [Przychodzi znajomy] [Zamknąłem sklep] [Było już po północy] [Urzędnik magistratu Bruder] [Kilku urzędników] [Od wczesnego poranka] [Przez pewien okres mojego życia] Zeszyt ósmy [Pewnego żonatego mężczyznę trafiono] [„Diabły, ratujcie mnie”] [„Kimże jestem?”] [Wilhelm Menz] [Stary kupiec] [Krąg mężczyzn] [W zimowy wieczór] [Było już grubo po północy] [Wykopaliśmy jamę] [W drzwiach ukazała się szpara] z Dzienników 1914-1923 Zeszyt dziewiąty [Wychodzę z domu] [Student Kosel] [Pewnego razu latem] [Pewnego wieczora wróciłem] [Było około północy] [Józef K.] [Byłem zupełnie bezradny] [Szukałem porady] [Banz] [Dosiadłem konia] Zeszyt dziesiąty [Pewnego kupca bardzo prześladowało nieszczęście] [Umówiłem się z dwoma przyjaciółmi] [Okoliczności towarzyszące] Zeszyt jedenasty [Zatrzaśnięty w czworoboku] [Człowiek bezużyteczny] [Siedzieć w pociągu] [Ten, którego się szuka] [Raz jeszcze pełną piersią] [Od lat siedzę na wielkim skrzyżowaniu] [Podróżny czuł się zbyt zmęczony] Zeszyt dwunasty [Z tylnej części głowy] [Nie chodzi o sprzeciw] [W żadnych okolicznościach] [Znalazł punkt archimedesowy] [Wszystko, co czyni] [Na więzienie by przystał] [Ma poczucie] [Nie jest ani śmiały, ani lekkomyślny] [Żyje w rozproszeniu] [Wszystko, nawet to, co najzwyklejsze] [Na tej ziemi czuje się więźniem] [Niektórzy przeczą] [Ma dwóch przeciwników] [Ma wielu sędziów] [Samodręczące, ociężałe] [Widzi w sposób dwojaki] [Przywołuje w pamięci obraz] [Idzie o rzecz następującą] [Nie żyje przez wzgląd na swoje życie osobiste] [Grzech pierworodny] [Przed wystawą Casinellego] [Nie chce pociechy] [Broni się przeciwko utrwalonym sądom] [„Czynisz z konieczności cnotę”] [Moja cela więzienna] [Wszystko mu wolno] [Ograniczoność świadomości] [Różnica między „tak i nie”] [Przyczyna, dla której potomni] [Moc zaprzeczania] [Nie umiera] [„W podnoszeniu się przeszkodą jest mu”] [Prąd, pod który się płynie] [Chce mu się pić] [Dwoje dzieci] [Przerażenie wyrwało mnie z głębokiego snu] Konwolut 1920 [Było to pierwsze pchnięcie szpadlem] [Było to zgromadzenie polityczne] [Jeśli chcę dziś dokonać rozrachunku] [Znam go już od wczesnej młodości] [Niektórzy powiadają] [Zatrzasnął się w drugim pokoju] [Byłem w odwiedzinach u zmarłych] [Wszedłem do domu] [Mieliśmy mały spór] [Jest bardzo krzepki] [Kto to taki?] [Zawsze obchodzisz te drzwi] [Bawiliśmy się w zatrzymankę] [Kocham ją] [Kochałem pewną dziewczynę] [Dwóch mężczyzn siedziało] [Były to niezwykle niskie drzwiczki] [przybyli] [Stałem blisko drzwi] [Oto ten rejon] [Dzikich, o których opowiada się] [„A więc?”, powiedział ów pan] [Stałem na balkonie] [Prawdę mówiąc] [Deszczowy dzień] [Wiosłował