Opis
Jan Sławiński, syn Romana, 1 września 1939 roku zostaje zmobilizowany i wcielony do 55 kompanii łączności. Bierze udział w kampanii wrześniowej do 29 września 1939 roku, kiedy dostaje się do niewoli radzieckiej, skąd po paru miesiącach zostaje przekazany wraz z innymi jeńcami do niewoli niemieckiej. Oswobodzony w kwietniu 1945 roku przez oddziały armii amerykańskiej udaje się do Włoch i wstępuje do II Korpusu wojska polskiego, z którym wyjeżdża do Wielkiej Brytanii. Do Polski wraca w 1947 roku. „Proszę cię – kontynuował ojciec – abyś od dziś, ewentualnie od jutra, rozpoczął mi opowiadać wszystko, co przeżyłeś podczas wojny od początku do końca. Przewiduję, że twoje opowiadania trwać będą przez dłuższy czas. Chcę, abyś opowiadał mi o sobie lub o tym, czego sam byłeś świadkiem możliwie chronologicznie – dokładnie na tyle, na ile ci pamięć pozwoli, bez pośpiechu i codziennie (słowo codziennie” wypowiedział wyraźnie z naciskiem), tak długo, aż skończysz. Chciałbym także, abyś jednego dnia opowiadał nie krócej niż pół godziny.” W ten sposób powstały „Pamiętniki Syna” – książka o wojnie i ośmioletniej tułaczce po krajach zachodniej Europy. Posłuchajmy.