Opis
Anatolij Marczenko, prosty robotnik, miał zaledwie 20 lat, kiedy w 1958 roku trafił do sowieckiego więzienia za udział w bójce, w której nawet nie brał udziału., Wszedł w środowisko więźniów politycznych, a łagry mordwińskie stały się jego „uniwersytetem”. Poznał tam prawdziwą historię, nauczył się podstaw ekonomii, wiedzy o polityce i stał się zdeterminowanym przeciwnikiem nieludzkiego systemu, a zarazem prawdziwym humanistą. Doświadczenia z tego okresu opublikował w książce, która uczyniła go jednym z najbardziej znanych rosyjskich dysydentów. Wielokrotnie skazywany, zmarł w grudniu 1986, po trwającej prawie cztery miesiące głodówce. Pięć dni po jego pogrzebie Michaił Gorbaczow zadzwonił do przebywającego na zesłaniu Andrieja Sacharowa, co zapoczątkowało w ZSRR proces uwalniania więźniów politycznych. Spis treściOd Autora POCZĄTEK ETAPY DZIESIĄTY ŁAGIER – ROK 1961 BUROW OPOWIADANIE RIČARDASA PODKOP SZIZO OSTATNIA PRÓBA NA SPECU WŁODZIMIERKA Przyjazd Cela. Zaostrzony rygor Głód Mordwin Iwan Głodówka Samookaleczenia „Terrorysta” Trudno pozostać człowiekiem Nasz sąsiad Powers Cela beriowców Spacerniak Tkacz Piotr Głynia Witia Kiedrow Łaźnia Równouprawnienie Funkcyjni Religijni Umysłowo chorzy Wisielec Cela numer 79 DROGA POWROTNA ZNÓW ŁAGIER NOWE PORZĄDKI PRACA EKONOMIA WIĘŹNIARSKA – PODWÓJNA KSIĘGOWOŚĆ I U NAS WSZYSTKO JEST JAK NA WOLNOŚCI MORDWIŃSKA IDYLLA OPW – PIEŚNI, TAŃCE I SPORT OPW – ZAJĘCIA POLITYCZNE NACZELNICY DUZI I MALI CHRUSZCZ POLECIAŁ WIDZENIE SAMOBÓJCA O PRZYJACIOŁACH I KOLEGACH O MŁODZIEŻY BUKIET KWIATY W ZONIE SZPITAL (PODODDZIAŁ TRZECI) MIŁOŚĆ WARIATKOWO STARCIE Z PRZEDSTAWICIELEM ADMINISTRACJI ZNÓW NA ZONĘ DUBRAWŁAG MISZKA KONUCHOW POŻAR „REEDUKACJA” JESZCZE RAZ W KARCERZE ZWOLNIENIE O Autorze