Opis
Armenia była strukturą w regionie specyficzną. Działała w bardzo głębokiej konspiracji, jej nazwy i charakteru prac nie ujawniano w prasie podziemnej. Łączność z innymi strukturami podziemia utrzymywano wyłącznie przez Stawiszyńskiego, który też ograniczał swoje kontakty z RKW głównie do Bujaka, Bielińskiego, Kulik. Do pracy w „Armenii” przyjmowano osoby „bez przeszłości”, nie zatrzymywane dawniej przez SB, a więc zapewne nie znane milicji…. „Armenia” była też grupą o bardzo wysokim stopniu zorganizowania, przestrzeganym podziale pracy i zadań (jedna komórka nie wiedziała o drugiej), pilnie przestrzegano w niej kryptonimów i pseudonimów. Wszystko to predestynowało „Armenię” do roli – swego rodzaju – konspiracji w konspiracji i zastępczej struktury w wypadku aresztowania kierownictwa regionu. Tak zresztą się stało w połowie 1986 r., kiedy po aresztowaniu Bujaka, Kulik i Bielińskiego „Armenia” dostarczyła nowemu przewodniczącemu Kulerskiemu podstawowej sieci łączności i finansów umożliwiających dalsze funkcjonowanie. Spis treściWstęp Wojciecha Stawiszyńskiego 3 Wstęp Wojtka Skowrona 6 Wstęp Zbigniewa Bujaka 7 Grzegorz Majchrzak, Służba Bezpieczeństwa wobec „Armenii” 13 Bibliografia (ważniejsze publikacje dot. „Armenii” oraz Radia „Solidarność”), sporządził Grzegorz Majchrzak 15 Biogramy 17 Dokumenty 81