Opis
Kolejny numer kwartalnika „Kronos”, poświęcony teologii mistycznej tantryzmu: Abhinawagupta, Szesnaście definicji Niewypowiedzianego Tantra Wielkiego Wyzwolenia Aldous Huxley, Minimalna hipoteza robocza Aldous Huxley, Słowa a rzeczywistość Mircea Eliade, Wprowadzenie do tantryzmu Jean Przyluski, Kult Wielkiej Bogini Gopinath Kawiradż, Filozofia śaktów Ananda K. Coomaraswamy, Tantryczna nauka o Boskiej Dwujedni Andrzej Serafin, Archaiczna ontologia tantry Jean-Luc Nancy, Ciało Tradycje tantryczne często są nazywane „ścieżką lewej ręki” (wamaćara). W mistyce żydowskiej (kabale) mówi się o przejściu na lewą stronę (sitra achra) i odkryciu innego Boga (deus alienus, el ’acher) za sprawą wyzwalającego aktu transgresji, „zbawienia przez grzech” (Scholem). Znamienne, że ta ekstatyczna forma antynomicznej religii przyjmuje postać kultu świętej żeńskości: Szechiny w kabale, Sofii w gnozie, Śakti w tantryzmie. Narzuca się w tym miejscu pytanie: jaka tradycja europejska jest tutejszym odpowiednikiem tantry? Historycy religii wskazują na religie misteryjne, szczególnie na najdłużej funkcjonujące w Europie misteria matriarchalne w Eleusis. Współcześni historycy platonizmu dopatrują się tantry w teurgii neoplatońskiej. Dlaczego jednak nie u samego Platona, którego dialogi są „próbą literackiej popularyzacji misteriów eleuzyjskich” (Colli)? Byłby więc platonizm europejskim tantryzmem? Tego dowodzą zapiski polskiego platonika, a zarazem znawcy kabały Krzysztofa Maurina. Supozycja ta wydaje się wstrząsająca, zważywszy na potoczne rozumienie pojęcia miłości platonicznej, które być może nie jest niczym więcej, jak kulturowo brzemiennym niezrozumieniem platońskiej ironii. Platon jako tantryk okazałby się wówczas nie tyle metafizykiem, sytuującym boskość w zaświatowej transcendencji, ile naturalistą-fizykiem, a sama physis kolejną figurą żeńskości, pramacierzy, natury, która lubi się ukrywać – po to tylko jednak, aby w końcu się odkryć. Spis treściPREZENTACJE Filip Ruciński, Abhinawagupta, Szesnaście definicji Niewypowiedzianego – wprowadzenie do przekładu Abhinawagupta, Szesnaście definicji Niewypowiedzianego Tantra Wielkiego Wyzwolenia Tantra Ocean Kuli ESEJE Aldous Huxley, Minimalna hipoteza robocza Aldous Huxley, Słowa a rzeczywistość Aldous Huxley, O zdaniu z Shakespeare’a Bulent Rauf, Rzecz najważniejsza Rabindranath Tagore, Albert Einstein, O naturze rzeczywistości Mircea Eliade, Wprowadzenie do tantryzmu Jean Przyluski, Kult Wielkiej Bogini Gopinath Kawiradż, Filozofia śaktów Gopinath Kawiradż , Matka Ananda K. Coomaraswamy, Tantryczna nauka o Boskiej Dwujedni Andrzej Serafi n, Archaiczna ontologia tantry Justyna Horbowska, Piotr Popiołek, Biegunowość płciowa w nauce o początku Przemysław Piekarski, Tantra Laya-Yogi Zeke Mazur, Seks z Jednią. Erotyczny mistycyzm Plotyna a problem metafory Robert Czyżykowski, Seks tantryczny – klasyfikacja zjawiska Jean-Luc Nancy, Ciało H.D. (Hilda Doolittle), O cielesności umysłu LITERATURA Z przekładów Krzysztofa Maurina: Anonim flamandzki z XV w.: Modlitwa do Ukrzyżowanego; Dorothee Sölle, Credo; Odpowiedź przyjaciołom po lewicy dlaczego się modlimy; Carl Amery, Słowa Nieobecnego Boga; Lew Tołstoj, O skruszonym grzeszniku; fragment z Zoharu ARCHIWUM FILOZOFII POLSKIEJ Krzysztof Maurin, Monadologia Leibniza i jej związek z nową fizyką Krzysztof Maurin, Zasada rezonansu jako ogólna zasada poznawcza Krzysztof Maurin, Martin Buber. Odczyt dla psychiatrów Krzysztof Maurin, Prawdę czynić należy Andrzej Serafin, Tantryczny platonizm Krzysztofa Maurina Krzysztof Maurin – nota biograficzna Kazimierz Napiórkowski, Seminarium Maurinowskie ANTYKWARIAT William Butler Yeats, Wprowadzenie do Gitanjali (Pieśni ofiarnych) Rabindranatha Tagore’a RECENZJE I POLEMIKI Marcin Cielecki, Humor, ta uprzejmość rozpaczy Mateusz Wojda, Adam Schaff kontra uniwersytet Rabindranath Tagore, Wedanta w interpretacji cudzoziemca