Opis
Komunikacja społeczna w swych różnych obliczach kształtuje naszą cywilizację i kulturę, oddziałując na kształt i zasięg uznawanych norm, wzorców zachowań, idei. Nowe jej formy i technologie kreują inne niż dotąd sposoby naszego postępowania – indywidualnego i zbiorowego. Wydaje się, że mają one większe znaczenie w budowaniu oblicza współczesnych społeczeństw, niż wola i dążenia ludzi, czyniąc nas niewolnikami informacji, technicznych środków jej przekazu oraz niezależnych od naszej woli źródeł informacji. Do takiego oblicza rzeczywistości pewnie większość z nas zdążyła się przyzwyczaić. Jednak czy zastanawiamy się nad tym na ile komunikacja, stan kompetencji komunikacyjnych, rola jaką komunikacja odgrywa albo może odgrywać w życiu społecznym, powiązane są z dążeniem do tego, by lepsza była jego jakość? By lepiej, bogaciej żyć? Co może łączyć komunikację z procesami rozwoju? Dlaczego rozwój miałby w jakikolwiek sposób wiązać się ze sposobami komunikowania się ludzi? Czy od rozmawiania, informowania, nauczania, przekonywania może przybywać bogactwa? To niektóre z pytań jakie stawia w tej publikacji jej Autor. Poszukując na nie odpowiedzi prowadzi Czytelnika w świat dialogu i jego uwarunkowań politycznych, edukacyjnych i społecznych istniejących w naszym kraju. Podpowiada również, jak kształtować nasze osobiste kompetencje komunikacyjne, by dobrze z nich korzystać dla pożytku własnego i ogółu. Poznajemy też sprawczą moc kreatywnego myślenia wspólnot ludzkich oraz warunki pozwalające na pojawienie się twórczej wartości kapitału społecznego. Spis treściWprowadzenieROZDZIAŁ 1. Człowiek i instytucje 1.1. Współpraca i różnorodność 1.2. Samorząd terytorialny podstawą potencjału szans rozwoju lokalnego 1.3. Czynniki rozwoju lokalnego 1.4. Globalizacja komunikacji a jakość kapitału społecznego 1.5. Wspólnotowy wymiar komunikowania się 1.6. Instytucjonalne „publico bono” 1.7. Instytucja partnerstwa po polsku 1.8. Dominujący indywidualizm 1.9. Przywództwo a kierownictwo 1.10. Przywództwo w samorządach lokalnych 1.11. Irlandzki cud słów 1.12. Heterarchia społeczna warunkiem dialogu 1.13. Reinterpretacja prawdy a stan demokracji 1.14. Popkulturowa „demokracja medialna” 1.15. Pytania o kreatywne zmiany 1.16. Instytucjonalna edukacja dla kreatywności i dialogu 1.17. Edukacja między standardem a pasją 1.18. W poszukiwaniu prawdy. Teoria zgody powszechnej 1.19. Konsensus dla rozwoju lokalnego 1.20. Demokracja partycypacyjna 1.21. Komunikacyjna demokratyzacja demokracji ROZDZIAŁ 2. Kompetencje i narzędzia komunikacyjne 2.1. Słuchanie kluczem do porozumienia 2.2. Techniki skutecznego słuchania 2.3. Język wizualny 2.4. Systemy reprezentacji 2.5. Typy osobowości 2.6. Komunikacja to proces 2.7. Komunikacja w organizacji 2.8. Informacja i przekonywanie 2.9. Argumentowanie 2.10. Psychologiczne i komunikacyjne źródła władzy 2.11. Zasady wywierania wpływu 2.12. Strategia komunikacyjna 2.13. Marketing 2.14. Reklama 2.15. Public relations 2.16. Lobbing 2.17. Negocjacje ROZDZIAŁ 3. Wybrane aspekty komunikacji i komunikowania się w samorządach 3.1. Pozyskiwanie informacji 3.2. Selekcja i przepływ informacji 3.3. Informowanie i wyjaśnianie 3.4. Język urzędowy 3.5. Komunikowanie się z otoczeniem 3.6. Dobre przykłady komunikowania się dla rozwoju społeczności lokalnych 3.7. Internet i media społecznościowe Zakończenie Bibliografia