Opis
Książka podejmuje próbę rekonstrukcji i krytyki koncepcji kosmopolityzmu niemieckiego socjologa Ulricha Becka (1944-2015). Beck jest znany przede wszystkim jako socjolog zajmujący się ryzykiem, ale to właśnie zagadnienie kosmopolityzmu zajmuje znaczną część jego dorobku. Kosmopolityzm jest zarówno przedmiotem badań socjologicznych jak i podejściem metodologicznym w badaniach świata społecznego. Becka interesują obie te kwestie, skupia się jednak przede wszystkim na drugiej z nich – stara się tworzyć nową perspektywę metodologiczną i teoretyczną w socjologii. Książka zawiera omówienie podstawowych tez Becka, jego krytykę metodologii socjologicznej, którą nazywa metodologicznym nacjonalizmem oraz przedstawienie nowej metodologicznej propozycji, którą Beck nazywa metodologicznym kosmopolityzmem. Ostatnie rozdziały zestawiają koncepcję Becka z klasycznymi i współczesnymi (G. Simmel, R.K. Merton i U. Hanerz) sposobami ujmowania kosmopolityzmu w socjologii. Spis treściWstęp 9 ROZDZIAŁ I 2 Główne tezy koncepcji Becka 22 1.1. Architektura teorii 22 1.2. Cechy koncepcji Becka 26 1.3. Teoria domknięta? 36 ROZDZIAŁ II 44 Krytyka metodologicznego nacjonalizmu 44 2.1. Metodologiczny nacjonalizm i jego założenia 44 2.2. Przełamywanie „cichej zmowy” 54 2.3. Krótka apologia tradycyjnej socjologii 64 ROZDZIAŁ III 71 Projekt metodologicznego kosmopolityzmu 71 3.1. Nowa perspektywa 71 3.2. Świat w perspektywie kosmopolitycznej 78 3.3. Kult nowości 92 ROZDZIAŁ IV 100 Dyferencjacja czy globalizacja ryzyka? 100 4.1. Cynickie i stoickie inspiracje socjologii Simmla 100 4.2. Dyferencjacja a indywidualizm i kosmopolityzm 111 4.3. Simmel a koncepcja Becka 128 ROZDZIAŁ V 133 Kosmopolityzm jako orientacja i kompetencja 133 5.1. Merton i koncepcja lokalizmu – kosmopolityzmu 133 5.2. Hannerza rekonceptualizacja teorii Mertona 147 5.3. Merton i Hannerz a koncepcja Becka 151 Zakończenie 160 Bibliografia 172