Opis
Diagnostyka obrazowa jelita cienkiego: aktualności Small bowel imaging: an update Jordi Rimola, Julián Panés Streszczenie Obrazowanie jelita cienkiego uległo istotnym technicznym zmianom w ciągu ostatniej dekady. Postępy w zakresie obrazowania metodą przekrojów poprzecznych (aksjalnych) w szczególny sposób wpłynęły na ocenę choroby Crohna. Celem tej publikacji jest przedstawienie postępów w obrazowaniu jelita w chorobie Crohna i innych chorobach jelita cienkiego w odniesieniu do praktyki klinicznej i badań naukowych. Omówiono także postępy techniczne, nowe tendencje i potencjalny udział nowych technologii w obrazowaniu jelita na przekrojach poprzecznych. Słowa kluczowe: choroba Crohna, enterografia rezonansu magnetycznego, tomografia komputerowa, ultrasonografia, krwawienie z przewodu pokarmowego Komentarz: Dr hab. n. med. Joanna Pilch-Kowalczyk Jak rozpoznawać i leczyć zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego – fakty i mity How to test and treat small intestinal bacterial overgrowth: an evidence-based approach Ali Rezaie, Mark Pimentel, Satish S. Rao Streszczenie Zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego (small intestinal bacterial overgrowth – SIBO) charakteryzuje się występowaniem nadmiernej ilości bakterii i jest związany z obecnością określonych objawów, takich jak: bóle brzucha, wzdęcie czy biegunka. Pomimo tego, że zespół ten opisano już wiele lat temu, wciąż nie ma zgodności co do sposobów monitorowania jego przebiegu oraz standaryzacji metod diagnostycznych. Spośród dotychczas znanych najszerzej stosowane są testy oddechowe (z użyciem glukozy i laktulozy), a także posiewy mikrobiologiczne aspiratów pobranych z jelita cienkiego. Istotnym problemem jest jednak brak standaryzacji metod diagnostycznych i rozbieżności w interpretacji ich wyników. Leczenie SIBO jest przede wszystkim objawowe. Stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania, np. amoksycylinę, ryfaksyminę lub cyprofloksacynę, najczęściej w 2-tygodniowych schematach dawkowania, jednak dowody na skuteczność takiego postępowania są umiarkowanie silne. Istnieje wyraźna potrzeba opracowania systemowego podejścia do diagnostyki i leczenia SIBO, a przede wszystkim przeprowadzenia wiarygodnych badań klinicznych na ten temat. W artykule omówiono aktualne dowody na skuteczność metod diagnostycznych i opcji terapeutycznych w SIBO, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) możliwości eliminacji/modyfikacji przyczyn rozrostu bakteryjnego, 2) metod uzyskania remisji (dieta, antybiotyki) oraz 3) środków używanych w celu utrzymania remisji klinicznej (leki prokinetyczne, modyfikacje dietetyczne, cykliczna antybiotykoterapia). Słowa kluczowe: zespół rozrostu bakteryjnego jelita cienkiego, testy oddechowe, aspiraty jelitowe, antybiotyki, dieta elementarna, leki prokinetyczne Rak żołądka: w jaki sposób możemy zmniejszyć częstość występowania tej choroby? Gastric cancer: how can we reduce the incidence of this disease? Caroline M. den Hoed, Ernst J. Kuipers Streszczenie Rak żołądka to powszechnie występująca na świecie choroba o niepomyślnym rokowaniu. Helicobacter pylori odgrywa istotną rolę w rozwoju tego nowotworu. Kolonizacja H. pylori prowadzi do przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, które predysponuje do wystąpienia zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka, metaplazji jelitowej, dysplazji oraz raka żołądka. Badania przesiewowe, leczenie oraz zapobieganie kolonizacji H. pylori mogą zmniejszyć częstość występowania raka żołądka. Do innych działań, które mogą wywierać podobny efekt, chociaż w mniejszym stopniu, zalicza się promowanie zdrowego stylu życia, w tym właściwej diety, zaprzestanie palenia tytoniu, ograniczenie spożywania alkoholu oraz odpowiednią aktywność fizyczną. Powyższe interwencje mogą prowadzić do zmniejszenia częstości występowania raka żołądka zarówno w krajach o wysokiej, jak i niskiej częstości występowania tego nowotworu. Słowa kluczowe: rak żołądka, epidemiologia, zapobieganie, Helicobacter pylori, dieta, badania przesiewowe Komentarz: Prof. dr hab. n. med. Mirosław Jarosz Torbielowaty nowotwór neuroendokrynny trzustki – aspekty praktyczne Cystic pancreatic neuroendocrine neoplasm – practical aspects Adam R. Markowski Streszczenie Guzy torbielowate trzustki są heterogenną grupą zmian o szerokim spektrum budowy morfologicznej i objawów klinicznych. Jednym z nich jest nowotwór neuroendokrynny trzustki o morfologii torbielowatej. Jego rozpoznanie jest wyzwaniem dla lekarza klinicysty, ponieważ zwykle jest bezobjawowy i wykrywany przypadkowo podczas rutynowych badań obrazowych. W przypadkach, w których wykazuje czynność hormonalną, cechuje się zróżnicowanymi objawami klinicznymi. Wyniki badań sugerują, że torbielowate nowotwory neuroendokrynne trzustki nie są morfologicznym wariantem litych nowotworów neuroendokrynnych, lecz odrębną jednostką chorobową charakteryzującą się powolnym i mniej agresywnym przebiegiem. W większości przypadków torbielowate nowotwory neuroendokrynne trzustki mają rozmiar poniżej 30 mm i w konw