Opis
Trzecia książka z serii Mistrzowie Literatury Amerykańskiej, poświęcona twórczości Cormaca McCarthy`ego, uznawanego za jednego z czterech, obok Thomasa Pynchona, Dona DeLillo i Philipa Rotha, najważniejszych powieściopisarzy amerykańskich. Jego styl bywa niekiedy porównywany do twórczości Williama Faulknera i Hermana Melville`a. Cormac McCarthy, jeden z najbardziej oryginalnych twórców literatury amerykańskiej po II wojnie światowej, urodził się w 1933 roku w Providence w stanie Rhode Island, a wychował w Knoxville w Tennessee. Debiutancką powieść Strażnik sadu wydał w 1965 roku. Ta książka - jak i kolejne trzy osadzone w przedwojennych lub późniejszych realiach Południa - wpisuje się w regionalną tradycję literacką, odzwierciedlając zarazem znamienne dla tego pisarza zakorzenienie w konstrukcjach archetypowych, symbolicznych bądź mitycznych. Gdy McCarthy przeniósł się w latach 70. na Południowy Zachód - najpierw osiadł w Teksasie, a potem w Nowym Meksyku, gdzie mieszka do dziś - zmienił scenerię swoich powieści i sięgnął po szczególny amerykański rodzaj pisarstwa regionalnego, jakim jest western. W kontrowersyjnym Krwawym południku wykorzystał ten gatunek w sposób rewizjonistyczny, a w Rączych koniach - które przyniosły mu sławę - nostalgiczny. Popularność pisarza wzrosła jeszcze bardziej dzięki ekranizacjom dwóch książek wydanych po 2000 roku: To nie jest kraj dla starych ludzi i Drogi. Oprócz dziesięciu powieści McCarthy ma w swym dorobku dwie sztuki teatralne i dwa oryginalne scenariusze filmowe. Jest laureatem ważnych nagród literackich, m.in. National Book Award, National Book Critics? Circle Award, Pulitzera i PEN/Bellow. Spis treściMarek Paryż Cormac McCarthy: „Nie ma czegoś takiego jak życie bez rozlewu krwi” 7 Alicja Piechucka Dawno temu w Tennessee albo ubodzy krewni Emersona (Strażnik sadu) 17 Maciej Masłowski Ślepa przemoc świata (W ciemność) 45 Julia Fiedorczuk Pułapki empatii (Dziecię boże) 73 Marek Paryż Ku poetyce absurdu (Suttree) 95 Zofia Kolbuszewska Dlaczego ostatnie słowo nie należy do sędziego Holdena, czyli rzecz o dziecku i neobarokowej apoteozie materialności (Krwawy południk) 111 Adam Lipszyc, Piotr Paziński i Mikołaj Wiśniewski Kto się boi sędziego Holdena? (rozmowa o Krwawym południku) 127 Agnieszka Kotwasińska Ukryta geometria losu albo o niestabilności opowieści (Trylogia Pogranicza) 153 Anna Warso Żyjemy w strasznych czasach (To nie jest kraj dla starych ludzi) 171 Kacper Bartczak Realizm jako zawierzenie (Droga) 185 Marek Paryż Zamknąć ostatnie drzwi (The Stonemason i Sunset Limited) 215