Opis
\n\nProgramem ruchu rewolucyjnego Maja 1968 roku było pełne oswobodzenie jednostki z kajdan tradycji, rodziny i państwa. Na murach Sorbony studenci pozostawili lapidarny program - „zakaz zakazywania”. W tej tautologii zawarta jest przewrotność studenckiej rebelii, jej bolszewicka logika i bezwzględność. Na efekty zniesienia „zakazów” dawnego świata wciąż patrzymy. Michel Onfray, w napisanym z dużym intelektualnym napięciem eseju, zwraca uwagę na dwa główne pola działania synów Maja ’68 - cenzurę i intelektualny ostracyzm, stosowany wobec niewygodnych oponentów. Opisuje mechanizmy odrzucania dzieł „niepokornych”. Kreśli prowadzone w mediach strategie dyfamacyjne, których doświadczył m.in. wybitny sinolog Simon Leys, który śmiał w latach 70. podważać oficjalną wykładnię broniącą dokonań chińskiej „rewolucji kulturalnej”, czy Aleksander Sołżenicyn. Onfray atakuje, wyśmiewa i przestrzega. W ostateczności pokazuje krótki żywot tryumfów hunwejbinów wobec piękna prawdy. Spis treściWprowadzenieLewicowa faszosfera 7Simon LeysLes Habits neufs du président Mao (1971) 25Aleksander SołżenicynArchipelag Gułag (1973) 47Paul YonnetVoyage au centre du malaise français (1993) 69Samuel P. HuntingtonZderzenie cywilizacji (1996) 93Le Livre noir de la psychanalyse (2005) 115Sylvain GouguenheimAristote au Mont-Saint-Michel (2008) 139PodsumowanieNihilistyczny wzorzec 159